امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۴ - تتبع مخدوم
باز تیغ ظلم بر کف تندخوی من رسید سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۷۷ - دیشب از خود چون مه سی روزه پنهان آمدم
دیشب از خود چون مه سی روزه پنهان آمدم ملک‌الشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
در مسافرت کردن شوهر و سپردن خانه و زن خود به‌دست رفیق بدگوهر
دیرگاهی بر این وَتیره گذشت شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۹۹ - درویش فقیریم و نخواهیم امیری
درویش فقیریم و نخواهیم امیری میرداماد : رباعیات
شماره ۶۹ - عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت
عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۶۵ - بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من
بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۲۴ - چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار
چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۵ - خسته یی کان عنبرین مو بگذرد زود از سرش
خسته یی کان عنبرین مو بگذرد زود از سرش باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۳ - دو زلفانت گرم تار ربابم
دو زلفانت گرم تار ربابم سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در مدح بهرامشاه
عقل کل در نقش روی دلبرم حیران بماند سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۶ - مرا که در تن بی‌قوت است جانی خشک
مرا که در تن بی‌قوت است جانی خشک شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶ - کاروان بی‌خبر
کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیست نیما یوشیج : مجموعه اشعار
هنوز از شب...
هنوز از شب دمی باقی است، می خواند در او شبگیر انوری : رباعیات
رباعی ۴۳۱ - ای دل طمعم زان همه سرگردانی
ای دل طمعم زان همه سرگردانی ادیب صابر : غزلیات
شماره ۵۲ - نگارا صد هزاره گر دلستی
نگارا صد هزاره گر دلستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۰۹ - سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی
سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی ملا احمد نراقی : باب چهارم
آیات و اخبار در فضیلت رجاء
و ما ابتدا بعضی از احادیث و آیاتی که در فضیلت رجاء و امیدواری رسیده بیان می کنیم و بعد از آن بیان اینکه رجای بی طاعت، غرور و حماقت است می نمائیم. فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۵۸ - چه با من میکند یاران ببینید آن نگار من
چه با من میکند یاران ببینید آن نگار من قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۷۶ - درد او هرچند بسیار است در جان باش گو
درد او هرچند بسیار است در جان باش گو مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۶۷ - گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستی
گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستی
شمارهٔ ۱۴۴ - تتبع مخدوم
باز تیغ ظلم بر کف تندخوی من رسید سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۷۷ - دیشب از خود چون مه سی روزه پنهان آمدم
دیشب از خود چون مه سی روزه پنهان آمدم ملک‌الشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
در مسافرت کردن شوهر و سپردن خانه و زن خود به‌دست رفیق بدگوهر
دیرگاهی بر این وَتیره گذشت شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۹۹ - درویش فقیریم و نخواهیم امیری
درویش فقیریم و نخواهیم امیری میرداماد : رباعیات
شماره ۶۹ - عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت
عشق آمد و هستی مرا بیشه بسوخت بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۶۵ - بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من
بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۲۴ - چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار
چند گفتم که فراموش کنم صحبت یار اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۵ - خسته یی کان عنبرین مو بگذرد زود از سرش
خسته یی کان عنبرین مو بگذرد زود از سرش باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۹۳ - دو زلفانت گرم تار ربابم
دو زلفانت گرم تار ربابم سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در مدح بهرامشاه
عقل کل در نقش روی دلبرم حیران بماند سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۶ - مرا که در تن بی‌قوت است جانی خشک
مرا که در تن بی‌قوت است جانی خشک شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶ - کاروان بی‌خبر
کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیست نیما یوشیج : مجموعه اشعار
هنوز از شب...
هنوز از شب دمی باقی است، می خواند در او شبگیر انوری : رباعیات
رباعی ۴۳۱ - ای دل طمعم زان همه سرگردانی
ای دل طمعم زان همه سرگردانی ادیب صابر : غزلیات
شماره ۵۲ - نگارا صد هزاره گر دلستی
نگارا صد هزاره گر دلستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۰۹ - سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی
سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگی ملا احمد نراقی : باب چهارم
آیات و اخبار در فضیلت رجاء
و ما ابتدا بعضی از احادیث و آیاتی که در فضیلت رجاء و امیدواری رسیده بیان می کنیم و بعد از آن بیان اینکه رجای بی طاعت، غرور و حماقت است می نمائیم. فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۵۸ - چه با من میکند یاران ببینید آن نگار من
چه با من میکند یاران ببینید آن نگار من قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۷۶ - درد او هرچند بسیار است در جان باش گو
درد او هرچند بسیار است در جان باش گو مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۶۷ - گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستی
گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستی