قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - فکنده زخم دلم را به حالت بهبود
فکنده زخم دلم را به حالت بهبود حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الرابعة عشر - فی الوعظ
حکایت کرد مرا دوستی که در سفر یار موافق بود و در حضر جار ملاصق که: وقتی از اوقات بحکم ضیق حال و اختلال مال از مسقط الهام و منبت الاقلام قصد انتقال کردم و رای ارتحال. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۲۹ - کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم
کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۰۲ - هر لحظه مرا میرسد انوار تجلی
هر لحظه مرا میرسد انوار تجلی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹ - گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است
گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - از دیدن اغیار چو ما را مدد است
از دیدن اغیار چو ما را مدد است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۷ - اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد
اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۴ - خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد
خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۳۵ - آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار
آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۱۶ - ای شاه به بیشه عزم ناگاهان کن
ای شاه به بیشه عزم ناگاهان کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۴۹ - چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل
چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۱ - گر چه ما بندگان پادشهیم
گر چه ما بندگان پادشهیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۳ - چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟
چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟ عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۵۳ - کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود
کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۱۷ - چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۲۳ - ای ز بهشت بی خبر رونق نو بهار بین
ای ز بهشت بی خبر رونق نو بهار بین شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۱۷ - در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۳۰ - به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟
به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟ مجد همگر : غزلیات
شماره ۱ - خیال روی تو یکباره برد خواب مرا
خیال روی تو یکباره برد خواب مرا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
شماره ۱۵۰ - فکنده زخم دلم را به حالت بهبود
فکنده زخم دلم را به حالت بهبود حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الرابعة عشر - فی الوعظ
حکایت کرد مرا دوستی که در سفر یار موافق بود و در حضر جار ملاصق که: وقتی از اوقات بحکم ضیق حال و اختلال مال از مسقط الهام و منبت الاقلام قصد انتقال کردم و رای ارتحال. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۲۹ - کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم
کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۰۲ - هر لحظه مرا میرسد انوار تجلی
هر لحظه مرا میرسد انوار تجلی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹ - گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است
گشاد صد دل از آن غنچه شکر خند است مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - از دیدن اغیار چو ما را مدد است
از دیدن اغیار چو ما را مدد است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۷ - اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد
اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۴ - خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد
خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۳۵ - آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار
آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۱۶ - ای شاه به بیشه عزم ناگاهان کن
ای شاه به بیشه عزم ناگاهان کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۴۹ - چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل
چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل حافظ : غزلیات
غزل ۳۸۱ - گر چه ما بندگان پادشهیم
گر چه ما بندگان پادشهیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۳ - چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟
چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟ عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۵۳ - کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود
کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۱۷ - چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۲۳ - ای ز بهشت بی خبر رونق نو بهار بین
ای ز بهشت بی خبر رونق نو بهار بین شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۱۷ - در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۳۰ - به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟
به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟ مجد همگر : غزلیات
شماره ۱ - خیال روی تو یکباره برد خواب مرا
خیال روی تو یکباره برد خواب مرا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی