خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

در این متن، شاعر بیان می‌کند که سخنانش مانند نقاشی‌های یک نقاش است و جان او گرچه زنده است، اما از دید عموم پنهان است. او پیش‌بینی می‌کند که روزی مرگ (اجل) رازهایش را فاش خواهد کرد و گنج پنهان‌اش برای همه آشکار خواهد شد.

مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوع مرگ و رازهای نهان نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۳۳۵ - نقش سخنم بنقش نقاش بود

نقش سخنم بنقش نقاش بود
جان است ولی نهان ز اوباش بود ۱

روزی که اجل طلسم ما را شکند
این گنج نهان بر همه کس فاش بود ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۶۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۴ - فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود
گوهر بعدی:شماره ۳۳۶ - من نقد درستم نه مس روی اندود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.