امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۳۶ - سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟
سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۸ - زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر را
زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر را اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۴۴۸ - ز حسن تو پیدا شد آیین عشق
ز حسن تو پیدا شد آیین عشق امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱ - تتبع امیر خسرو در طور خواجه حافظ
کی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه را جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۷ - اگر غبار ره یار می توانی شد
اگر غبار ره یار می توانی شد رشیدالدین میبدی : ۴۵- سورة الجاثیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلى شَرِیعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ، پس ترا بر راهى ساخته از فرمان روانیدیم و کردیم، فَاتَّبِعْها، بر پى آن میرو، وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ (۱۸) و بر پى خوش آمد و بایست نادانان مرو. ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۲۳ - چون آینه نورخیز گشتی، احنست
چون آینه نورخیز گشتی، احنست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۵۵ - چو منی را مده از دست که کمتر یابی
چو منی را مده از دست که کمتر یابی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۱۶ - تو خون به کاسهٔ من کن که غیرتاب ندارد
تو خون به کاسهٔ من کن که غیرتاب ندارد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۵۶ - چشمش در ستم باز بر خلق کرده
چشمش در ستم باز بر خلق کرده کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۲۰ - در مدح صدر قوام الملّة و الّدین ابراهیم بنداری گوید و به دمشق فرستد.
نسیم باد صبا هیچ عزم آن داری صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۲۵ - المقام
مقام آمد بآثار و لوازم صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۲۸ - قدک و صباغ
داد به صباغ کسی یک قدک ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۷۶ - در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش
در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۱۸ - هر چند که سعی در رضایت کردم
هر چند که سعی در رضایت کردم شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۷۴ - تافته خوش آفتابی بر همه
تافته خوش آفتابی بر همه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۰۸ - سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد
سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد نهج البلاغه : خطبه ها
تشویق به عمل نیکو
و من خطبة له عليه‌السلام في الحث على العمل الصالح فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۹۹ - هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد
هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۲۲ - اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟
اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟
شماره ۱۹۳۶ - سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟
سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۸ - زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر را
زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر را اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۴۴۸ - ز حسن تو پیدا شد آیین عشق
ز حسن تو پیدا شد آیین عشق امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱ - تتبع امیر خسرو در طور خواجه حافظ
کی به چشم آرم لباس و مسند شاهانه را جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۷ - اگر غبار ره یار می توانی شد
اگر غبار ره یار می توانی شد رشیدالدین میبدی : ۴۵- سورة الجاثیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلى شَرِیعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ، پس ترا بر راهى ساخته از فرمان روانیدیم و کردیم، فَاتَّبِعْها، بر پى آن میرو، وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ (۱۸) و بر پى خوش آمد و بایست نادانان مرو. ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۲۳ - چون آینه نورخیز گشتی، احنست
چون آینه نورخیز گشتی، احنست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۵۵ - چو منی را مده از دست که کمتر یابی
چو منی را مده از دست که کمتر یابی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۱۶ - تو خون به کاسهٔ من کن که غیرتاب ندارد
تو خون به کاسهٔ من کن که غیرتاب ندارد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۵۶ - چشمش در ستم باز بر خلق کرده
چشمش در ستم باز بر خلق کرده کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۲۰ - در مدح صدر قوام الملّة و الّدین ابراهیم بنداری گوید و به دمشق فرستد.
نسیم باد صبا هیچ عزم آن داری صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۲۵ - المقام
مقام آمد بآثار و لوازم صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۲۸ - قدک و صباغ
داد به صباغ کسی یک قدک ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۷۶ - در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش
در خانه ی خود نشسته بودم دل ریش ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۱۸ - هر چند که سعی در رضایت کردم
هر چند که سعی در رضایت کردم شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۷۴ - تافته خوش آفتابی بر همه
تافته خوش آفتابی بر همه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۰۸ - سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد
سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد نهج البلاغه : خطبه ها
تشویق به عمل نیکو
و من خطبة له عليه‌السلام في الحث على العمل الصالح فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۹۹ - هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد
هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۲۲ - اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟
اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟