ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها
شمارهٔ ۲۲ - رحمت حق
وقت آن شد که بلرزیم چو بید از سرما
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۵۵ - با بار آن گل رو دل بی حجاب باشد
با بار آن گل رو دل بی حجاب باشد
کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۳۴ - ای رنگ عارض تو، آتش در آب بسته
ای رنگ عارض تو، آتش در آب بسته
ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۳۴۹ - دیدن کاخی آباد و گفتگوی کوش آفریننده ی جهان با پیری فرزانه
چهل روز بر گردِ آن بیشه کوش
بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۲۴ - شب آه و ناله از دل غمناک می زدم
شب آه و ناله از دل غمناک می زدم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۴۴ - گشاد دل به سخنهای آشنا بسته است
گشاد دل به سخنهای آشنا بسته است
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۸۹ - در قناعت و خویشتن‌داری
مرا دوستی گفت آخر کجایی
سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - در ستایش حضرت رسول (ص)
چو مرد رهرو اندر راه حق ثابت قدم گردد
احمد شاملو : هوای تازه
شبانه
من سرگذشتِ یأسم و امید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۲۰ - ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بود
ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بود
مولوی : رباعیات
رباعی ۸۳۱ - مه‌رویان را یکان یکان برشمرید
مه‌رویان را یکان یکان برشمرید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۷۰ - ز میوه گر چه درین بوستان سبکباریم
ز میوه گر چه درین بوستان سبکباریم
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۸۵ - از عمر عزیز خود برین خرسندم
از عمر عزیز خود برین خرسندم
عطار نیشابوری : روایت دیگر دیباچۀ الهی‏نامه
ابیات برگزیدهٔ از روایت دوم دیباچۀ الهی نامه از روی نسخه‌های دیگر
بنام آنک ملکش بی زوالست
شمس مغربی : رباعیات
شماره ۳۰ - از مستی باده گر خروشان بدمی
از مستی باده گر خروشان بدمی
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۳۹ - هزار بار از آن بهتری که می گفتند
هزار بار از آن بهتری که می گفتند
مولوی : فیه ما فیه
فصل چهل و سوم - هر کسی چون عزم جایی و سفری میکند
هر کسی چون عزم جایی و سفری میکند او را اندیشهٔ معقول روی مینماید اگر آنجا روم مصلحتها و کارهای بسیار میسرّ شود و احوال من نظام پذیرد و دوستان شاد شوند و بر دشمنان غالب گردم او را پیشنهاد اینست و مقصود حق خود چیزی دگر چندین تدبيرها کرد و پیشنهادها اندیشید یکی میسّر نشد بر وفق مراد او مع هذا بر تدبير و اختيار خود اعتماد میکند.
رشیدالدین میبدی : ۸۳- سورة التطفیف (المطففین)- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره سى و شش آیت است، صد و هفتاد و هفت کلمه نهصد و سى حرف و در نزول آن علما مختلف‏اند. قومى گفتند: مکّى است، جمله به مکه فرو آمد قومى گفتند: میان مکه و مدینه فرو آمد، آن گه که رسول خدا (ص) هجرت کرد. و بیشترین علما بر آنند که در مدینه فرو آمد. مقاتل گفت: اوّل سورتی که در مدینه فرو آمد این سورتست و درین سوره هیچ ناسخ و منسوخ نیست. و عن ابى بن کعب قال: قال رسول اللَّه (ص): «من قرأ سورة «المطفّفین» سقاه اللَّه من الرّحیق المختوم یوم القیامة»
امیر معزی : قصاید
شماره ۲۲۴ - حَبَّذا این باغ خرم وین همایون روزگار
حَبَّذا این باغ خرم وین همایون روزگار
انوری : غزلیات
غزل ۳۱۵ - در حسن قرین نوبهار آیی
در حسن قرین نوبهار آیی