شاعر در این متن از تجربیات عاشقانه و رنجهای عشق سخن میگوید. او به روزهای سخت گذشته اشاره میکند که نالههایش مانند زنجیر بود و دلش ویرانهای بیش نبود. اما اکنون به آرامش رسیده و عشق را مانند شیری میبیند که گرمیبخش سینهاش است. همچنین، او از حوادث زندگی یاد میکند که مانند تیرهایی به سینهاش نشستهاند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۲۶۲۰ - ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بود
گرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود ۱
این زمان منزل پرستم، ورنه چندی پیش ازین
نقش پای خضر در چشمم دهان شیر بود ۲
دست معمار فلک را کوتهی پیچیده داشت
تا دل ویرانه من قابل تعمیر بود ۳
زهر چشم عشق هر پیمانه خونم که داد
چون به رغبت نوش کردم کاسه پر شیر بود ۴
عشق آتشدست تا در پیکر من خانه داشت
سینه من گرمتر از خوابگاه شیر بود ۵
تخته مشق حوادث نیست صائب این زمان
سینه او چون هدف دایم نشان تیر بود ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.