بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۱۹ - عشرت سالگره تا کی‌ات ای غفلت فال
عشرت سالگره تا کی‌ات ای غفلت فال عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۱۲۴
از آنجا که حقیقت کارست معشوق را از عشق عاشق عارست زیرا که نه سودست و نه زیان اما عشق می‌کوشد تا عاشق را در نظر معشوق آرد و آنچه عشق وجود عاشق را هدف ناوک بلا سازد برای این معنی است که تا او را منظور معشوق کند و معشوق باشد که روی بدو آرد علی التعیین درین مقام فراق باختیار معشوق تمامتر بود و با نظامتر بود از وصال باختیار عاشق زیرا که در مقام اول عاشق منظور می‌شود ودر مقام دویم مهجور می‌شود و این سری بزرگ است درشناخت اختیار چون آیۀ یَخْلُقُ مایَشاءُ وَیختارُ دم درکش اگر وصال اختیار کند نوری نور و اگر فراق اختیار کند منظوری منظور لعمری اُنْظُرْ اِلَیْکَ.. اگر برای منظوری بودی خوش بودی: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۹۶ - به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟
به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟ مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۸۶ - بوالفضایل
والا مردست بوالفضایل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۸۲ - کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟
کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟ اقبال لاهوری : زبور عجم
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۷۳ - فریاد که مردم و نگویی چه کسم
فریاد که مردم و نگویی چه کسم نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۸ - ساقی کامشب نشاط انگیخته است
ساقی کامشب نشاط انگیخته است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۷۱ - در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب
در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۵۴ - قدّش صنوبریست روان در میان باغ
قدّش صنوبریست روان در میان باغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۸۷ - در ته یک پیرهن از یار دور افتاده ام
در ته یک پیرهن از یار دور افتاده ام امیر معزی : قصاید
شماره ۱۹۲ - عاشق آنم‌که عنابش همی بارد شکر
عاشق آنم‌که عنابش همی بارد شکر صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۲۸ - نامه نهم
این سخنان خادمه چون باز گفت ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۲ - در باغ جمالت ای بت عشوه پرست
در باغ جمالت ای بت عشوه پرست رشیدالدین میبدی : ۵۰ - سورة ق
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ جاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ، آورد مستى مرگ کار راست و داد پاک، ذلِکَ ما کُنْتَ مِنْهُ تَحِیدُ (۱۹) این آن کار و روز است که همه عمر از آن دور باز میشدى. فروغ فرخزاد : عصیان
ظلمت
چه گریزیت ز من ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۴ - کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون
کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - به کار عشق خوشم خود چه کار بهتر ازین
به کار عشق خوشم خود چه کار بهتر ازین اهلی شیرازی : صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است
برگ دوم وزیر زر سفید است
ای آنکه غم تو دلخراش آمده است رشیدالدین میبدی : ۲۳- سورة المؤمنون- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَکُمْ سَبْعَ طَرائِقَ» بیافریدیم زبر شما هفت طبق آسمان، «وَ ما کُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غافِلِینَ» (۱۷) و از آفریده خویش هرگز ناآگاه نبودهایم.
غزل ۱۹۱۹ - عشرت سالگره تا کی‌ات ای غفلت فال
عشرت سالگره تا کی‌ات ای غفلت فال عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۱۲۴
از آنجا که حقیقت کارست معشوق را از عشق عاشق عارست زیرا که نه سودست و نه زیان اما عشق می‌کوشد تا عاشق را در نظر معشوق آرد و آنچه عشق وجود عاشق را هدف ناوک بلا سازد برای این معنی است که تا او را منظور معشوق کند و معشوق باشد که روی بدو آرد علی التعیین درین مقام فراق باختیار معشوق تمامتر بود و با نظامتر بود از وصال باختیار عاشق زیرا که در مقام اول عاشق منظور می‌شود ودر مقام دویم مهجور می‌شود و این سری بزرگ است درشناخت اختیار چون آیۀ یَخْلُقُ مایَشاءُ وَیختارُ دم درکش اگر وصال اختیار کند نوری نور و اگر فراق اختیار کند منظوری منظور لعمری اُنْظُرْ اِلَیْکَ.. اگر برای منظوری بودی خوش بودی: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۹۶ - به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟
به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟ مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۸۶ - بوالفضایل
والا مردست بوالفضایل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۸۲ - کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟
کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟ اقبال لاهوری : زبور عجم
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۷۳ - فریاد که مردم و نگویی چه کسم
فریاد که مردم و نگویی چه کسم نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۸ - ساقی کامشب نشاط انگیخته است
ساقی کامشب نشاط انگیخته است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۷۱ - در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب
در محیط عشق باشد از سر پر خون حباب جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۵۴ - قدّش صنوبریست روان در میان باغ
قدّش صنوبریست روان در میان باغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۸۷ - در ته یک پیرهن از یار دور افتاده ام
در ته یک پیرهن از یار دور افتاده ام امیر معزی : قصاید
شماره ۱۹۲ - عاشق آنم‌که عنابش همی بارد شکر
عاشق آنم‌که عنابش همی بارد شکر صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۲۸ - نامه نهم
این سخنان خادمه چون باز گفت ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۲ - در باغ جمالت ای بت عشوه پرست
در باغ جمالت ای بت عشوه پرست رشیدالدین میبدی : ۵۰ - سورة ق
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ جاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ، آورد مستى مرگ کار راست و داد پاک، ذلِکَ ما کُنْتَ مِنْهُ تَحِیدُ (۱۹) این آن کار و روز است که همه عمر از آن دور باز میشدى. فروغ فرخزاد : عصیان
ظلمت
چه گریزیت ز من ؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۴ - کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون
کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - به کار عشق خوشم خود چه کار بهتر ازین
به کار عشق خوشم خود چه کار بهتر ازین اهلی شیرازی : صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است
برگ دوم وزیر زر سفید است
ای آنکه غم تو دلخراش آمده است رشیدالدین میبدی : ۲۳- سورة المؤمنون- مکیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَکُمْ سَبْعَ طَرائِقَ» بیافریدیم زبر شما هفت طبق آسمان، «وَ ما کُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غافِلِینَ» (۱۷) و از آفریده خویش هرگز ناآگاه نبودهایم.