خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از مولانا، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاری مانند لاله و چراغ، به موضوعات عمیقی مانند زندگی، خودشناسی، و عشق الهی میپردازد. شاعر تأکید میکند که حقیقت زندگی و شناخت خود، نه در ظواهر، بلکه در درون و با نور عشق و معرفت قابل درک است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
در من نگر که میدهم از زندگی سراغ ۱
ما رنگ شوخ و بوی پریشیده نیستیم
مائیم آنچه می رود اندر دل و دماغ ۲
مستی ز باده میرسد و از ایاغ نیست
هر چند باده را نتوان خورد بی ایاغ ۳
داغی به سینه سوز که اندر شب وجود
خود را شناختن نتوان جز به این چراغ ۴
ای موج شعله سینه بباد صبا گشای
شبنم مجو که میدهد از سوختن فراغ ۵
در من نگر که میدهم از زندگی سراغ ۱
ما رنگ شوخ و بوی پریشیده نیستیم
مائیم آنچه می رود اندر دل و دماغ ۲
مستی ز باده میرسد و از ایاغ نیست
هر چند باده را نتوان خورد بی ایاغ ۳
داغی به سینه سوز که اندر شب وجود
خود را شناختن نتوان جز به این چراغ ۴
ای موج شعله سینه بباد صبا گشای
شبنم مجو که میدهد از سوختن فراغ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:هنگامه را که بست درین دیر دیر پای
گوهر بعدی:من بندهٔ آزادم عشق است امام من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.