اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۰۰ - هر نفسی عشق او بیدل و دینم کند
هر نفسی عشق او بیدل و دینم کند اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۳۷ - ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند
ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۵۳ - حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است
حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است انوری : مقطعات
شماره ۴۴۵ - شها چون پیل و فرزین شه پرستم
شها چون پیل و فرزین شه پرستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۴ - غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش
غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش امیر پازواری : شش‌بیتی‌ها
شماره ۲۸ - رقیبْ دوستْ ره راهْ بَزوئه، وایی وایی
رقیبْ دوستْ ره راهْ بَزوئه، وایی وایی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۱۳ - عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد
عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد جمال‌الدین عبدالرزاق : ترکیبات
شمارهٔ ۱۰ - در مدح سلطان ملکشاه سلجوقی
یارب این خوش نفس باد صباست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۲ - حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا
حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۴ - ای وزیری که ملک جاه تو راست
ای وزیری که ملک جاه تو راست میرزا حبیب خراسانی : قصاید
شماره ۱۷ - آمدی وقت سحر یارب تو خود ناگه بسویم
آمدی وقت سحر یارب تو خود ناگه بسویم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۷۱ - حدیث سوز دل چونشمع از آنمعنی گران دارم
حدیث سوز دل چونشمع از آنمعنی گران دارم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۱۰ - نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان
نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۵۹ - عبدالقوی
بود عبدالقوی در قهر مشهور سعیدا : غزلیات
شماره ۵۷ - در خم هر حلقهٔ زلفش رهین است آفتاب
در خم هر حلقهٔ زلفش رهین است آفتاب جامی : دفتر اول
بخش ۹۸ - تمثیل
خس و خاشاک بین که در تگ پا رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۵ - گلبن سوم در اَمر به ذکر و اظهار فضل اهل ذکر و مجلس ایشان
بدان که این طایفهٔ عالیه می‌فرمایند که آیات و احادیث در امر به ذکر کثیر موقتاً و غیر موقت بسیار است که جهولی انکار آن نمی‌تواند نمود. اما آیات احزاب: قالَ اللّهُ تَعالَی یا أیُّها الّذینَ آمَنُوا اذْکُروا اللّهَ ذِکْراً کَثیراً و سَبِّحُوْهُ بُکْرَةً وَاَصیْلاً و نیز می‌فرماید جل شأنه وَاذْکُرُ رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَخِیْفَةً. ایضاً قالَ سُبْحانَهُ و اذکُرُونی أَذْکُرْکُمْو نیز فرمود واذْکُرواللّه کَثِیراً لَعَلَّکُمْتُفْلِحُونَ و در باب یونسؑدر صافات می‌فرماید: فَلَوْلاأَنَّهُ کانَ مِنَ المُسَبِّحینَ لَلَبِثَ فی بَطْنِهِ إلَی یَوْمٍ یُبْعَثوْنَ دیگر در سورهٔ نور فرموده: رِجالٌ لاتُلْهِیْهِمْتِجارَةٌ وَلابَیْعٌ عَنْذِکْرِ اللّهِ دیگر در سورهٔ آل عمران فرموده: فَاعْرِضْعَنْمَنْتَوَلَّی عَنْذِکْرِنا الی آخر و نیز فرموده وَلاتُطِعْمَنْأَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْذِکْرِنا. در مقام مدح می‌فرماید: الذِیْنَ یَذْکُرُوْنَ اللّهَ قِیاماً و قُعُوداً و عَلَی جُنُوبِهِمْوَیَتَفَکَّرُوْنَ فی خَلْقِ السَّمواتِ والأَرْضِ الی آخر و نیز در سورهٔ انفال می‌فرماید: الّذِیْنَ إذا ذُکِرَ اللّهُ وَجَلَتْقُلُوبُهُمْو نیز در سورهٔ رعد می‌فرماید: وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْبِذِکْرِ اللّهِ ألا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ القُلُوبُ و از این قبیل آیات در کتاب مجید بسیار است و اما احادیث در ارشاد القلوب دیلمی: عَنِ النَّبیِّؐألا إنَّ خَیْرَ أعْمالِکُمْوَ أذْکارِکُمْعِنْدَ مَلِیْکِکُمْو أرْفَعَ عِنْدَهُ دَرَجاتِکُمْو خَیْرَ ما طَلَعَتْعَلَیْهِ الشَّمْسُ ذِکْرُ اللّهِ سُبْحانَهُ وَتَعالَی وَهُوَ خَبَّرَ عَنْنَفْسِهِ و قالَ أنا جَلِیْسُ مَنْذَکَرَنی وَمَنْاَرْفَعُ مَنْزِلَةً مِنْجَلِیْسِ اللّهِ تَعالَی و نیز در کتاب که سرور اولیا علی مرتضی فرمود: که حق تعالی گردانیده است ذکر و یاد خود را جلا و صفا دهنده از برای دل‌ها. مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۴۰ - گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم
گَر تو خواهی که تو را بی‌کَس و تنها نکُنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۲۷ - به تحریک نقابش گر شود مایل سر انگشتم
به تحریک نقابش گر شود مایل سر انگشتم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۵ - لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ
لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ
غزل ۳۰۰ - هر نفسی عشق او بیدل و دینم کند
هر نفسی عشق او بیدل و دینم کند اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۳۷ - ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند
ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۵۳ - حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است
حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن است انوری : مقطعات
شماره ۴۴۵ - شها چون پیل و فرزین شه پرستم
شها چون پیل و فرزین شه پرستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۴ - غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش
غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش امیر پازواری : شش‌بیتی‌ها
شماره ۲۸ - رقیبْ دوستْ ره راهْ بَزوئه، وایی وایی
رقیبْ دوستْ ره راهْ بَزوئه، وایی وایی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۱۳ - عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد
عیبم مکن که عقل تو از کف زمام داد جمال‌الدین عبدالرزاق : ترکیبات
شمارهٔ ۱۰ - در مدح سلطان ملکشاه سلجوقی
یارب این خوش نفس باد صباست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۲ - حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا
حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۴ - ای وزیری که ملک جاه تو راست
ای وزیری که ملک جاه تو راست میرزا حبیب خراسانی : قصاید
شماره ۱۷ - آمدی وقت سحر یارب تو خود ناگه بسویم
آمدی وقت سحر یارب تو خود ناگه بسویم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۷۱ - حدیث سوز دل چونشمع از آنمعنی گران دارم
حدیث سوز دل چونشمع از آنمعنی گران دارم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۵۱۰ - نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان
نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۵۹ - عبدالقوی
بود عبدالقوی در قهر مشهور سعیدا : غزلیات
شماره ۵۷ - در خم هر حلقهٔ زلفش رهین است آفتاب
در خم هر حلقهٔ زلفش رهین است آفتاب جامی : دفتر اول
بخش ۹۸ - تمثیل
خس و خاشاک بین که در تگ پا رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۵ - گلبن سوم در اَمر به ذکر و اظهار فضل اهل ذکر و مجلس ایشان
بدان که این طایفهٔ عالیه می‌فرمایند که آیات و احادیث در امر به ذکر کثیر موقتاً و غیر موقت بسیار است که جهولی انکار آن نمی‌تواند نمود. اما آیات احزاب: قالَ اللّهُ تَعالَی یا أیُّها الّذینَ آمَنُوا اذْکُروا اللّهَ ذِکْراً کَثیراً و سَبِّحُوْهُ بُکْرَةً وَاَصیْلاً و نیز می‌فرماید جل شأنه وَاذْکُرُ رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَخِیْفَةً. ایضاً قالَ سُبْحانَهُ و اذکُرُونی أَذْکُرْکُمْو نیز فرمود واذْکُرواللّه کَثِیراً لَعَلَّکُمْتُفْلِحُونَ و در باب یونسؑدر صافات می‌فرماید: فَلَوْلاأَنَّهُ کانَ مِنَ المُسَبِّحینَ لَلَبِثَ فی بَطْنِهِ إلَی یَوْمٍ یُبْعَثوْنَ دیگر در سورهٔ نور فرموده: رِجالٌ لاتُلْهِیْهِمْتِجارَةٌ وَلابَیْعٌ عَنْذِکْرِ اللّهِ دیگر در سورهٔ آل عمران فرموده: فَاعْرِضْعَنْمَنْتَوَلَّی عَنْذِکْرِنا الی آخر و نیز فرموده وَلاتُطِعْمَنْأَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْذِکْرِنا. در مقام مدح می‌فرماید: الذِیْنَ یَذْکُرُوْنَ اللّهَ قِیاماً و قُعُوداً و عَلَی جُنُوبِهِمْوَیَتَفَکَّرُوْنَ فی خَلْقِ السَّمواتِ والأَرْضِ الی آخر و نیز در سورهٔ انفال می‌فرماید: الّذِیْنَ إذا ذُکِرَ اللّهُ وَجَلَتْقُلُوبُهُمْو نیز در سورهٔ رعد می‌فرماید: وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْبِذِکْرِ اللّهِ ألا بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ القُلُوبُ و از این قبیل آیات در کتاب مجید بسیار است و اما احادیث در ارشاد القلوب دیلمی: عَنِ النَّبیِّؐألا إنَّ خَیْرَ أعْمالِکُمْوَ أذْکارِکُمْعِنْدَ مَلِیْکِکُمْو أرْفَعَ عِنْدَهُ دَرَجاتِکُمْو خَیْرَ ما طَلَعَتْعَلَیْهِ الشَّمْسُ ذِکْرُ اللّهِ سُبْحانَهُ وَتَعالَی وَهُوَ خَبَّرَ عَنْنَفْسِهِ و قالَ أنا جَلِیْسُ مَنْذَکَرَنی وَمَنْاَرْفَعُ مَنْزِلَةً مِنْجَلِیْسِ اللّهِ تَعالَی و نیز در کتاب که سرور اولیا علی مرتضی فرمود: که حق تعالی گردانیده است ذکر و یاد خود را جلا و صفا دهنده از برای دل‌ها. مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۴۰ - گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم
گَر تو خواهی که تو را بی‌کَس و تنها نکُنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۲۷ - به تحریک نقابش گر شود مایل سر انگشتم
به تحریک نقابش گر شود مایل سر انگشتم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۵ - لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ
لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ