اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۳۰ - دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی
دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۸۴ - بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود
بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۹۲ - نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ
نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۱ - از قصه حال ما نپرسی؟
از قِصّه حالِ ما نَپُرسی؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۸ - سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو
سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۲۳ - بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت
بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۶۸ - خالی که رخ تو آشکارش پرورد
خالی که رخ تو آشکارش پرورد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۴ - نی نواز
نی نواز امرد که نالانم ز دستش چون جرس خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۸۴ - ای چراغ دیدهٔ جان روی تو
ای چراغ دیدهٔ جان روی تو عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۵۲ - گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت
گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب
پاره ۱۵
یکی بزم خرم بیاراستند اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۵۱ - ما را به سرای وصل خویش آری تو
ما را به سرای وصل خویش آری تو هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی ۲۰ - دلخستهام از ناوک دلدوز فراق
دلخستهام از ناوک دلدوز فراق سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
دشمن که فتاده است بوصلت هوسش قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۶ - از اهل ستم چه در جهان میماند؟
از اهل ستم چه در جهان میماند؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۱۱ - محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من
محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۸۶ - تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت
تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت مولوی : غزلیات
غزل ۷۳ - آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
آمد بُتِ میخانه تا خانه بَرَد ما را فضولی : غزلیات
شماره ۱۱ - نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را
نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را
غزل ۸۳۰ - دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی
دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۸۴ - بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود
بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۹۲ - نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ
نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۱ - از قصه حال ما نپرسی؟
از قِصّه حالِ ما نَپُرسی؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۸ - سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو
سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۲۳ - بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت
بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۶۸ - خالی که رخ تو آشکارش پرورد
خالی که رخ تو آشکارش پرورد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۴ - نی نواز
نی نواز امرد که نالانم ز دستش چون جرس خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۸۴ - ای چراغ دیدهٔ جان روی تو
ای چراغ دیدهٔ جان روی تو عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۵۲ - گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت
گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب
پاره ۱۵
یکی بزم خرم بیاراستند اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۵۱ - ما را به سرای وصل خویش آری تو
ما را به سرای وصل خویش آری تو هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی ۲۰ - دلخستهام از ناوک دلدوز فراق
دلخستهام از ناوک دلدوز فراق سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
دشمن که فتاده است بوصلت هوسش قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۶ - از اهل ستم چه در جهان میماند؟
از اهل ستم چه در جهان میماند؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۱۱ - محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من
محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۸۶ - تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت
تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشت مولوی : غزلیات
غزل ۷۳ - آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
آمد بُتِ میخانه تا خانه بَرَد ما را فضولی : غزلیات
شماره ۱۱ - نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را
نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را