مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۷۳ - لرزان ز بلا چو برگ داند یارم
لرزان ز بلا چو برگ داند یارم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۵ - دهر، توفان دارد از طبع جنون پیمای من
دهر، توفان دارد از طبع جنون پیمای من ترانه های کودکانه : بخش اول
به خاطر خروسه
خروسه اومد نگام کرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۸۱ - ای سوختهٔ یوسف در آتش یعقوبی
ای سوختهٔ یوسُف در آتشِ یَعقوبی سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
دشمن که فتاده است بوصلت هوسش طغرای مشهدی : ساقی‌نامه
بخش ۸ - مخالف انگیزی سخن
درین عصر کز نطق جز رنج نیست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۸۵ - دلبرم تا دل از برم بربود
دلبرم تا دل از برم بربود جامی : دفتر دوم
بخش ۷۴ - مشکل شدن مصاحبت زاغ و کبوتر بر آن حکیم و حل گشتن آن
زد حکیمی به طرف باغ قدم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۰ - چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟
چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟ ابوالفرج رونی : غزلیات
شماره ۲ - بیامدی صنما برد و پای بنشستی
بیامدی صنما برد و پای بنشستی عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۰۹ - ز خون دشمن او شد ببحر مغرب جوش
ز خون دشمن او شد ببحر مغرب جوش ساختار و قالب‌های شعری : قالب های شعر کهن فارسی
تک بیت (مفرد)
"مفرد" شعری تک بیتی است که شاعر تمام مقصود خود را در همان یک بیت بیان می کند. "مفرد" یا همان "تک بیت" اغلب برای بیان نکته های اخلاقی به کار می رود. در "مفرد" گاهی دو مصراع هم قافیه هستند و گاهی دارای قافیه نیستند. بعضی از شعرا دارای تک بیت های زیادی هستند، مانند سعدی که در پایان دیوانش به تعداد زیادی از این "مفرد" ها بر می خوریم که تحت عنوان "مفردات" تقسیم بندی شده اند. بعضی گفته‌اند که "مفرد" در واقع همان ضرب المثل است که به شعر بیان شده است. نمونه هایی از مفرد: پای ملخی نزد سلیمان بردن زشت است ولیکن هنر است از موری *** مردی نه به قوت است و شمشیر زنی آن است که جوری که توانی نکنی ترکی شیرازی : فصل دوم - مدیحه‌سرایی‌ها
شمارهٔ ۶ - تخت خلافت
باد بهار می وزد ساقی ماه پیکرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۷۲ - خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد
خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۰۵ - غمهای فراخ من نه در خورد دلست
غمهای فراخ من نه در خورد دلست کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۲۸ - نه کوه گران پای بدارد با تو
نه کوه گران پای بدارد با تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۰۷ - داشت از طفلی جنون جا در دل آواره ام
داشت از طفلی جنون جا در دل آواره ام ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۰۱ - ای زاهد و عابد از تو در ناله و آه
ای زاهد و عابد از تو در ناله و آه جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲۰ - حسن حیرت آفرینش جلوه پیرایی گرفت
حسن حیرت آفرینش جلوه پیرایی گرفت خیام : راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۴
ای دل تو به ادراکِ معمّا نرسی،
شماره ۲۷۳ - لرزان ز بلا چو برگ داند یارم
لرزان ز بلا چو برگ داند یارم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۴۵ - دهر، توفان دارد از طبع جنون پیمای من
دهر، توفان دارد از طبع جنون پیمای من ترانه های کودکانه : بخش اول
به خاطر خروسه
خروسه اومد نگام کرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۸۱ - ای سوختهٔ یوسف در آتش یعقوبی
ای سوختهٔ یوسُف در آتشِ یَعقوبی سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۵ - دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
دشمن که فتاده است بوصلت هوسش طغرای مشهدی : ساقی‌نامه
بخش ۸ - مخالف انگیزی سخن
درین عصر کز نطق جز رنج نیست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۸۵ - دلبرم تا دل از برم بربود
دلبرم تا دل از برم بربود جامی : دفتر دوم
بخش ۷۴ - مشکل شدن مصاحبت زاغ و کبوتر بر آن حکیم و حل گشتن آن
زد حکیمی به طرف باغ قدم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۰ - چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟
چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟ ابوالفرج رونی : غزلیات
شماره ۲ - بیامدی صنما برد و پای بنشستی
بیامدی صنما برد و پای بنشستی عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۰۹ - ز خون دشمن او شد ببحر مغرب جوش
ز خون دشمن او شد ببحر مغرب جوش ساختار و قالب‌های شعری : قالب های شعر کهن فارسی
تک بیت (مفرد)
"مفرد" شعری تک بیتی است که شاعر تمام مقصود خود را در همان یک بیت بیان می کند. "مفرد" یا همان "تک بیت" اغلب برای بیان نکته های اخلاقی به کار می رود. در "مفرد" گاهی دو مصراع هم قافیه هستند و گاهی دارای قافیه نیستند. بعضی از شعرا دارای تک بیت های زیادی هستند، مانند سعدی که در پایان دیوانش به تعداد زیادی از این "مفرد" ها بر می خوریم که تحت عنوان "مفردات" تقسیم بندی شده اند. بعضی گفته‌اند که "مفرد" در واقع همان ضرب المثل است که به شعر بیان شده است. نمونه هایی از مفرد: پای ملخی نزد سلیمان بردن زشت است ولیکن هنر است از موری *** مردی نه به قوت است و شمشیر زنی آن است که جوری که توانی نکنی ترکی شیرازی : فصل دوم - مدیحه‌سرایی‌ها
شمارهٔ ۶ - تخت خلافت
باد بهار می وزد ساقی ماه پیکرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۷۲ - خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد
خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۰۵ - غمهای فراخ من نه در خورد دلست
غمهای فراخ من نه در خورد دلست کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۲۸ - نه کوه گران پای بدارد با تو
نه کوه گران پای بدارد با تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۰۷ - داشت از طفلی جنون جا در دل آواره ام
داشت از طفلی جنون جا در دل آواره ام ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۰۱ - ای زاهد و عابد از تو در ناله و آه
ای زاهد و عابد از تو در ناله و آه جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲۰ - حسن حیرت آفرینش جلوه پیرایی گرفت
حسن حیرت آفرینش جلوه پیرایی گرفت خیام : راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۴
ای دل تو به ادراکِ معمّا نرسی،