ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۱۴ - فصل
و صعبترین آفتها دریت طریقت، صحبت کودکان است و هر که بچیزی ازین معنی مبتلا شد، اجماع پیرانست کی خدای عَزَّوَجَلَّ او را خوار و مخذول گردانید و از خود مشغول بکرد و اگر او را هزار هزار کرامت بود و انگار که بمرتبۀ شهدا رسید، زیرا که در خبرست بیان این، و نه آن دل مشغول است بمخلوقی و صعبت ترین آنست که این حدیث بر دل ایشان اندک نماید، و خوار فرا گیرند چنانک خدای تعالی میگوید وَتَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَهُوَ عِنْدَاللّهِ عَظیمٌ و ازین گوید واسطی رَحِمَهُ اللّهُ که چون خداوندتعالی خواهد که بندۀ را خوار کند او را بصحبت احداث مبتلا کند. یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۴۶ - دل کان آتش رخ رود جیحون
دل کان آتش رخ رود جیحون سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷ - چو غنچه نیست نهان از کسی دفینه ی ما
چو غنچه نیست نهان از کسی دفینه ی ما افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱ - ای صورت تو معنی والشمس والضحی
ای صورت تو معنی والشمس والضحی آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۲۳ - نمیگویم نمیکردی اگر شادم چه میکردم؟!
نمیگویم نمیکردی اگر شادم چه میکردم؟! شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۷۰ - مست بودی مست رفتی از جهان
مست بودی مست رفتی از جهان ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت چهاردهم - عجب و مذمت آن
و آن عبارت است از اینکه آدمی خود را بزرگ شمارد به جهت کمالی که در خود بیند، خواه آن کمال را داشته باشد یا نداشته باشد و خود همچنان داند که دارد و خواه . فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۴۸ - در مدح سلطان العلما خلیفه سلطان وزیر شاه عباس دوم
اکنون که تازه گشت دلا عهد خرّمی بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۶ - زقامت کرده ای بر پا قیامت
زقامت کرده ای بر پا قیامت سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۸۷ - چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب
چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۸۹ - هان تا تو چو ظالمان ستمها نکنی
هان تا تو چو ظالمان ستمها نکنی قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف
مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۲۱ - النوبة الاولى
قوله تعالى:ثَلُ ما یُنْفِقُونَ مثل آنچه نفقت میکنند،ی هذِهِ الْحَیاةِ الدُّنْیا درین زندگانى این جهان،مَثَلِ رِیحٍ چون مثل بادى است،یها صِرٌّ در آن باد سرماى سخت بود،صابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ که رسد ناگاه بکشتهزار گروهى،لَمُوا أَنْفُسَهُمْ که ستم کردند بر خویشتن (و مستحق عقوبت گشتند)،أَهْلَکَتْهُ تا آن بر ایشان تباه کرد، ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ و ستم نکرد اللَّه بر ایشان لکِنْ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ (۱۱۷) و لکن ایشان بر خویشتن ستم میکنند. الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۷۲ - گریستن کودکان در نیمه شب و آگاهی حارث از حال ایشان
چو نیمی گذشت از شب دیوسار ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٨۶ - یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا
یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - اکنون که بهار آمد و ایام بکام است
اکنون که بهار آمد و ایام بکام است شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۵۷ - گر قطره نماند آب باقی باشد
گر قطره نماند آب باقی باشد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۲۸ - شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام
شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۲۳ - گه ز شوق او در آتش، گاه در خون می رویم
گه ز شوق او در آتش، گاه در خون می رویم جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۰۰ - دو خواجه تاش
من بنده و اسب هر دو امروز
بخش ۱۴ - فصل
و صعبترین آفتها دریت طریقت، صحبت کودکان است و هر که بچیزی ازین معنی مبتلا شد، اجماع پیرانست کی خدای عَزَّوَجَلَّ او را خوار و مخذول گردانید و از خود مشغول بکرد و اگر او را هزار هزار کرامت بود و انگار که بمرتبۀ شهدا رسید، زیرا که در خبرست بیان این، و نه آن دل مشغول است بمخلوقی و صعبت ترین آنست که این حدیث بر دل ایشان اندک نماید، و خوار فرا گیرند چنانک خدای تعالی میگوید وَتَحْسَبُونَهُ هَیِّناً وَهُوَ عِنْدَاللّهِ عَظیمٌ و ازین گوید واسطی رَحِمَهُ اللّهُ که چون خداوندتعالی خواهد که بندۀ را خوار کند او را بصحبت احداث مبتلا کند. یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۴۶ - دل کان آتش رخ رود جیحون
دل کان آتش رخ رود جیحون سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷ - چو غنچه نیست نهان از کسی دفینه ی ما
چو غنچه نیست نهان از کسی دفینه ی ما افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱ - ای صورت تو معنی والشمس والضحی
ای صورت تو معنی والشمس والضحی آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۲۳ - نمیگویم نمیکردی اگر شادم چه میکردم؟!
نمیگویم نمیکردی اگر شادم چه میکردم؟! شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۷۰ - مست بودی مست رفتی از جهان
مست بودی مست رفتی از جهان ملا احمد نراقی : باب چهارم
صفت چهاردهم - عجب و مذمت آن
و آن عبارت است از اینکه آدمی خود را بزرگ شمارد به جهت کمالی که در خود بیند، خواه آن کمال را داشته باشد یا نداشته باشد و خود همچنان داند که دارد و خواه . فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۴۸ - در مدح سلطان العلما خلیفه سلطان وزیر شاه عباس دوم
اکنون که تازه گشت دلا عهد خرّمی بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۶ - زقامت کرده ای بر پا قیامت
زقامت کرده ای بر پا قیامت سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۸۷ - چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب
چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۸۹ - هان تا تو چو ظالمان ستمها نکنی
هان تا تو چو ظالمان ستمها نکنی قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف
مقصد عاشق همین یار است دنیا بر طرف رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۲۱ - النوبة الاولى
قوله تعالى:ثَلُ ما یُنْفِقُونَ مثل آنچه نفقت میکنند،ی هذِهِ الْحَیاةِ الدُّنْیا درین زندگانى این جهان،مَثَلِ رِیحٍ چون مثل بادى است،یها صِرٌّ در آن باد سرماى سخت بود،صابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ که رسد ناگاه بکشتهزار گروهى،لَمُوا أَنْفُسَهُمْ که ستم کردند بر خویشتن (و مستحق عقوبت گشتند)،أَهْلَکَتْهُ تا آن بر ایشان تباه کرد، ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ و ستم نکرد اللَّه بر ایشان لکِنْ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ (۱۱۷) و لکن ایشان بر خویشتن ستم میکنند. الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۷۲ - گریستن کودکان در نیمه شب و آگاهی حارث از حال ایشان
چو نیمی گذشت از شب دیوسار ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٨۶ - یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا
یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - اکنون که بهار آمد و ایام بکام است
اکنون که بهار آمد و ایام بکام است شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۵۷ - گر قطره نماند آب باقی باشد
گر قطره نماند آب باقی باشد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۲۸ - شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام
شمعم و پروانه ام با شد دل بی کینه ام سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۲۳ - گه ز شوق او در آتش، گاه در خون می رویم
گه ز شوق او در آتش، گاه در خون می رویم جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۱۰۰ - دو خواجه تاش
من بنده و اسب هر دو امروز
