غزل ۳

دیده بی نور مرا نور باش

مشرق بی مهر مرا هور باش

فرقت غمبار تو محنت فزاست

پیش من آ حزن مرا سور باش

از رخ مهر افکن خورشید وش

ظلمتیان را همه دیجور باش

ای همه چشمان رقیبان من

از نظر یار دلم دور باش

لنگر امکان تویی ای ناخدا

بحر جهان گوی همه تور باش

دست عدو نیست بسی تیزچنگ

گر رسد از حشمت تو دورباش

خصم که کاخ ظفر افراختست

پایگهش گوی که در گور باش

نظم و نظام سخن از نظم تست

شعرِ مرا گوی که ناجور باش

گر که ترا ذوق پدر بودنست

اهل هنر را به ادب پور باش