عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر ابوحفص حداد قدس الله روحه العزیز
آن قدوه رجال، آن نقطه کمال، آن عابد صادق، آن زاهد عاشق، آن سلطان اوتاد، قطب عالم: ابوحفص حداد، رحمةالله علیه، پادشاه مشایخ بود علی الاطلاق، خلیفه حق بود به استحقاق، و او از محتشمان این طایفه بود، و کسی به بزرگی او نبود در وقت وی، ور در ریاضت و کرامت و مروت و فتوت بی نظیر بود و در کشف و بیان یگانه و معلم و ملقن او بی واسطه خدای بود، عزوجل. و پیر بوعثمان حیری بود و شاه شجاع از کرمان به زیارت او آمدو در صحبت او به بغداد به زیارت مشایخ، و ابتدای او آن بود که بر کنیزکی عاشق بود، چنانکه قرار نداشت، او را گفتند: در شارستان نشابور جهودی جادوگر است، تدبیر کار تو او کند. ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۷۵ - تا جان تو عزم رفتن از تن نکند
تا جان تو عزم رفتن از تن نکند ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵ - ای نسیم صبحگاهی بر تو جان افشان کنیم
ای نسیم صبحگاهی بر تو جان افشان کنیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸۶ - آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست
آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۵۱ - ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند
ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۳۶ - کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم
کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۸ - الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ن
الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ناخوانده را جواب چیست، تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است و خار را چه حاصل از آنکه بوی گل در کنار است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۳۹ - لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید
لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۳۶ - برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم
برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۱۹۴ - در حق مادر خویش
ای ریزهٔ روزی تو بوده عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شماره ۲۷ - ای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطری
ای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۷۲ - حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود
حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۰۸ - ای بخت جوان بیاو در ساغر پیچ
ای بخت جوان بیاو در ساغر پیچ عطار نیشابوری : حکایت باز
حکایت پادشاهی که سیب بر سر غلام خود می‌گذاشت و آن را نشانه می‌گرفت
پادشاهی بود بس عالی گهر نسیمی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید
گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۴۸ - در محفل که راه بیابی گران مباش
در محفل که راه بیابی گران مباش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۷۳ - صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن
صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۳ - عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست
عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۵۰ - سرشگی کز غم معشوق بارم
سرشگی کز غم معشوق بارم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
ذکر ابوحفص حداد قدس الله روحه العزیز
آن قدوه رجال، آن نقطه کمال، آن عابد صادق، آن زاهد عاشق، آن سلطان اوتاد، قطب عالم: ابوحفص حداد، رحمةالله علیه، پادشاه مشایخ بود علی الاطلاق، خلیفه حق بود به استحقاق، و او از محتشمان این طایفه بود، و کسی به بزرگی او نبود در وقت وی، ور در ریاضت و کرامت و مروت و فتوت بی نظیر بود و در کشف و بیان یگانه و معلم و ملقن او بی واسطه خدای بود، عزوجل. و پیر بوعثمان حیری بود و شاه شجاع از کرمان به زیارت او آمدو در صحبت او به بغداد به زیارت مشایخ، و ابتدای او آن بود که بر کنیزکی عاشق بود، چنانکه قرار نداشت، او را گفتند: در شارستان نشابور جهودی جادوگر است، تدبیر کار تو او کند. ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۷۵ - تا جان تو عزم رفتن از تن نکند
تا جان تو عزم رفتن از تن نکند ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵ - ای نسیم صبحگاهی بر تو جان افشان کنیم
ای نسیم صبحگاهی بر تو جان افشان کنیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸۶ - آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست
آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۵۱ - ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند
ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۳۶ - کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم
کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۸ - الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ن
الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ناخوانده را جواب چیست، تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است و خار را چه حاصل از آنکه بوی گل در کنار است. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۳۹ - لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید
لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۳۶ - برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم
برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۱۹۴ - در حق مادر خویش
ای ریزهٔ روزی تو بوده عطار نیشابوری : باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
شماره ۲۷ - ای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطری
ای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۷۲ - حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود
حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۰۸ - ای بخت جوان بیاو در ساغر پیچ
ای بخت جوان بیاو در ساغر پیچ عطار نیشابوری : حکایت باز
حکایت پادشاهی که سیب بر سر غلام خود می‌گذاشت و آن را نشانه می‌گرفت
پادشاهی بود بس عالی گهر نسیمی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید
گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۴۸ - در محفل که راه بیابی گران مباش
در محفل که راه بیابی گران مباش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۷۳ - صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن
صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۳ - عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست
عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۵۰ - سرشگی کز غم معشوق بارم
سرشگی کز غم معشوق بارم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۳۸ - کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است
کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است