فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح خواجه ابوسهل عبدالله بن احمد بن لکشن دبیر گوید
بر بناگوش تو ای پاکتر از در یتیم نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۲ - دوش آمد ببرم می زده خواب آلوده
دوش آمد ببرم می زده خواب آلوده ازرقی هروی : قصاید
شماره ۵۸ - ای سخن زیر دست خامۀ تو
ای سخن زیر دست خامۀ تو حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - چه دولتی است که دردت نصیب جان من است!
چه دولتی است که دردت نصیب جان من است! واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴۴ - زهر است عطای خلق، هر چند دوا باشد
زهر است عطای خلق، هر چند دوا باشد وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۲۸ - شدهام سگ غزالی که نگشته رام هرگز
شدهام سگ غزالی که نگشته رام هرگز سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۰۴ - دلی کز وصل جانان بازماند
دلی کز وصل جانان بازماند ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - تا بنده شد از هوا قرین هوسی
تا بنده شد از هوا قرین هوسی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۷ - ما به چشمت عشق می بازیم و او در عین خواب
ما به چشمت عشق می بازیم و او در عین خواب اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چه میخواهی ازین مرد تن آسای
چه می خواهی ازین مرد تن آسای امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۳۳ - اگر نسیم صبا زلف او برافشاند
اگر نسیم صبا زلف او برافشاند ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۶۱ - لوح دل
بیاور قاصدا! از یار، کاغذ میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۵۲ - از بس که کردهام گله هر جا ز خوی او
از بس که کردهام گله هر جا ز خوی او واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۲۷ - چنان از صحبت گردنکشان گریزانم
چنان از صحبت گردنکشان گریزانم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۸ - چه اقبالست این یارب که دولت دادهای ما را
چه اقبالست این یارب که دولت دادهای ما را عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۶۸ - سر زلف تو پر خون مینماید
سر زلف تو پر خون مینماید سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۷۳ - دستت چو به کارد کلک را بتراشید
دستت چو به کارد کلک را بتراشید اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۱۳ - بیچاره دلا چند کنی خودبینی
بیچاره دلا چند کنی خودبینی خاقانی : رباعیات
شماره ۴۰ - خاقانی را دل تف از درد بسوخت
خاقانی را دل تف از درد بسوخت هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۳- ابوحلیم حبیب بن سُلَیم الرّاعی، رضی اللّه عنه
و منهم: فقیر خطیر، و بر همه اولیا امیر، ابوحلیم حبیب بن سُلَیم الرّاعی، رضی اللّه عنه
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح خواجه ابوسهل عبدالله بن احمد بن لکشن دبیر گوید
بر بناگوش تو ای پاکتر از در یتیم نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۲ - دوش آمد ببرم می زده خواب آلوده
دوش آمد ببرم می زده خواب آلوده ازرقی هروی : قصاید
شماره ۵۸ - ای سخن زیر دست خامۀ تو
ای سخن زیر دست خامۀ تو حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - چه دولتی است که دردت نصیب جان من است!
چه دولتی است که دردت نصیب جان من است! واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴۴ - زهر است عطای خلق، هر چند دوا باشد
زهر است عطای خلق، هر چند دوا باشد وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۲۸ - شدهام سگ غزالی که نگشته رام هرگز
شدهام سگ غزالی که نگشته رام هرگز سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۰۴ - دلی کز وصل جانان بازماند
دلی کز وصل جانان بازماند ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - تا بنده شد از هوا قرین هوسی
تا بنده شد از هوا قرین هوسی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۷ - ما به چشمت عشق می بازیم و او در عین خواب
ما به چشمت عشق می بازیم و او در عین خواب اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چه میخواهی ازین مرد تن آسای
چه می خواهی ازین مرد تن آسای امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۳۳ - اگر نسیم صبا زلف او برافشاند
اگر نسیم صبا زلف او برافشاند ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۶۱ - لوح دل
بیاور قاصدا! از یار، کاغذ میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۵۲ - از بس که کردهام گله هر جا ز خوی او
از بس که کردهام گله هر جا ز خوی او واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۲۷ - چنان از صحبت گردنکشان گریزانم
چنان از صحبت گردنکشان گریزانم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۸ - چه اقبالست این یارب که دولت دادهای ما را
چه اقبالست این یارب که دولت دادهای ما را عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۶۸ - سر زلف تو پر خون مینماید
سر زلف تو پر خون مینماید سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۷۳ - دستت چو به کارد کلک را بتراشید
دستت چو به کارد کلک را بتراشید اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۱۳ - بیچاره دلا چند کنی خودبینی
بیچاره دلا چند کنی خودبینی خاقانی : رباعیات
شماره ۴۰ - خاقانی را دل تف از درد بسوخت
خاقانی را دل تف از درد بسوخت هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۳- ابوحلیم حبیب بن سُلَیم الرّاعی، رضی اللّه عنه
و منهم: فقیر خطیر، و بر همه اولیا امیر، ابوحلیم حبیب بن سُلَیم الرّاعی، رضی اللّه عنه
