مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۹۹ - ای از تو من برسته، ای هم توام بخورده
ای از تو من بِرُسته، ای هم تواَم بِخورده
مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۵۹ - وصیت کردن پدر دختر را کی خود را نگهدار تا حامله نشوی از شوهرت
خواجه‌یی بوده‌ست او را دختری
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۸۳ - اقبال ظفر پیوند در کار جهانبانی
اقبال ظفر پیوند در کار جهانبانی
جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۰۲ - چون مرغ سحر در غم گلزار بنالد
چون مرغ سحر در غم گلزار بنالد
محمود شبستری : کنز الحقایق
در تحقیق رزق
یقین دان رزق جان از علم و دین است
شاه اسماعیل صفوی ( خطایی ) : گزیدهٔ اشعار ترکی
اعرابلر
رخلرون مصحف، نیگارا! خط لرون اعرابلر
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۴۶ - احوال دل خسته به اغیار مگویید
احوال دل خسته به اغیار مگویید
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۱۴ - ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز
ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۶۸ - بر ذره نشینم بچمد تختم بین
بر ذره نشینم بچمد تختم بین
نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۳۳ - انس مجنون با وحوش و سباع
صاحب خبر فسانه پرداز
ادیب صابر : غزلیات
شماره ۴۷ - ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی
ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی
ملک‌الشعرای بهار : ترکیبات
توپ روس
اردیبهشت نوحه و آغاز ماتم است
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۳ - در دل کردی قصد بداندیشی ما
در دل کردی قصد بداندیشی ما
عمعق بخاری : رباعیات
شماره ۱۴ - رفتیم ز خدمت تو، دل خون کرده
رفتیم ز خدمت تو، دل خون کرده
ادیب صابر : غزلیات
شماره ۳۲ - پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم
پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم
شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۷۴ - رخ دلدار را نقاب توئی
رخ دلدار را نقاب توئی
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۴۰ - تا عمر بود، درستی آئین من است
تا عمر بود، درستی آئین من است
سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۸۴ - و کتب الیه ایضا
بجای سخن گر بتو جان فرستم
رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره‏
۳۲ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ الآیة... م
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ الآیة... معنى صیام در شریعت باز ایستادنست از طعام و شراب و شهوت راندن با نیت، و در لغت عرب از هر چیز باز ایستادن است، چنانک کسى از گفتن باز ایستد گویند صام عن الکلام و ذلک فى قوله تعالى إِنِّی نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً و کسى که از نیکى و برّ باز ایستد گویند صام عن المعروف و چهار پاى که از علف و حرکت باز ایستد گویند صامت الدّابة.
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۵۱ - چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است
چشمهٔ چشم ما پر آب خوش است