عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۲۰ - آن بحر که دم به دم فزون میجوشد
آن بحر که دم به دم فزون میجوشد مولانا خالد نقشبندی : غزلیات
غزل ۱۹ - ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح
ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۴ - ای کرده نهان تنگ شکر را بنمکدان
ای کرده نهان تنگ شکر را بنمکدان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۹۴ - به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام
به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام سعدی : غزلیات
غزل ۳۰۷ - دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر
دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۲۲ - در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن
در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۸۳ - حکایت آن جوانمرد که چون به روی معشوق که چشم روشنش بود آبله افتاد خود را به نابینایی فرانمود تا معشوق نداند که عیب وی را می بیند
آن جوانمرد زنی زیبا خواست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۲۷ - ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلی
ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلی قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع ثانی
زهی‌گرفته تیغ و سنان چه بحر و چه بر عطار نیشابوری : باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شماره ۱ - هر روز سرِ زلفِ تو کاری نهدم
هر روز سرِ زلفِ تو کاری نهدم کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۱۷ - ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱۳۰ - عکس آن رخسار و قامت تا در آب آورده ای
عکس آن رخسار و قامت تا در آب آورده ای کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۳۳ - تا آتش مرگ دود بر کرد از تو
تا آتش مرگ دود بر کرد از تو آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۵۰ - مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری
مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۳ - پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را
پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۳ - بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن
بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶ - دل غمدیده به دنبال کسی افتادست
دل غمدیده به دنبال کسی افتادست عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۱۸ - ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد
ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۷۶ - هرکه پوشد نظر از کام به منزل برود
هرکه پوشد نظر از کام به منزل برود غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۵۰ - خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت
خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت
شماره ۲۰ - آن بحر که دم به دم فزون میجوشد
آن بحر که دم به دم فزون میجوشد مولانا خالد نقشبندی : غزلیات
غزل ۱۹ - ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح
ای شده در دور لعلت تازه ایام مسیح آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۴ - ای کرده نهان تنگ شکر را بنمکدان
ای کرده نهان تنگ شکر را بنمکدان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۹۴ - به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام
به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام سعدی : غزلیات
غزل ۳۰۷ - دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر
دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۲۲ - در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن
در دل میگشاید، چشم از اغیار پوشیدن جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۸۳ - حکایت آن جوانمرد که چون به روی معشوق که چشم روشنش بود آبله افتاد خود را به نابینایی فرانمود تا معشوق نداند که عیب وی را می بیند
آن جوانمرد زنی زیبا خواست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۲۷ - ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلی
ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلی قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع ثانی
زهی‌گرفته تیغ و سنان چه بحر و چه بر عطار نیشابوری : باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شماره ۱ - هر روز سرِ زلفِ تو کاری نهدم
هر روز سرِ زلفِ تو کاری نهدم کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۵۱۷ - ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱۳۰ - عکس آن رخسار و قامت تا در آب آورده ای
عکس آن رخسار و قامت تا در آب آورده ای کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۳۳ - تا آتش مرگ دود بر کرد از تو
تا آتش مرگ دود بر کرد از تو آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۵۰ - مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری
مگر ای عشق سر پرسش عشاق نداری مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۳ - پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را
پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۰۳ - بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن
بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستن طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶ - دل غمدیده به دنبال کسی افتادست
دل غمدیده به دنبال کسی افتادست عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۱۸ - ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد
ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۷۶ - هرکه پوشد نظر از کام به منزل برود
هرکه پوشد نظر از کام به منزل برود غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۵۰ - خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت
خوشم که چرخ به کوی توام ز پا انداخت