غزل ۳۰۷ - دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر

دل برگرفتی از برم ای دوست دست گیر
کز دست می‌رود سرم ای دوست دست گیر ۱

شرط است دستگیری درمندگان و من
هر روز ناتوان ترم ای دوست دست گیر ۲

پایاب نیست بحر غمت را و من غریق
خواهم که سر برآورم ای دوست دست گیر ۳

سر می‌نهم که پای برآرم ز دام عشق
وین کی شود میسرم ای دوست دست گیر ۴

دل جان همی‌سپارد و فریاد می‌کند
کآخر به کار تو درم ای دوست دست گیر ۵

راضی شدم به یک نظر اکنون که وصل نیست
آخر بدین محقرم ای دوست دست گیر ۶

از دامن تو دست ندارم که دست نیست
بر دستگیر دیگرم ای دوست دست گیر ۷

سعدی نه بارها به تو برداشت دست عجز
یک بارش از سر کرم ای دوست دست گیر ۸