صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۵ - ای غیر علی‌پرست ای دیوانه
ای غیر علی‌پرست ای دیوانه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۰ - چرخ هرچند دل اهل هنر را شکند
چرخ هرچند دل اهل هنر را شکند مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۰ - دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش
دامِ دِگَر نهاده‌ام تا که مَگَر بِگیرَمَش لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۷۲ - به شاهد لغت لوچ، احول، دوبین
آن تویی کور و تویی لوچ و تویی کوچ بلوچ فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
تولدی دیگر
همه هستی من آیه تاریکی‌ست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۴۹ - کجا خلوت و انجمن دیده‌ای
کجا خلوت و انجمن دیده‌ای جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۶۷ - شوری اگرت هست ز مردی درسر
شوری اگرت هست ز مردی درسر نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۱۴ - ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس
ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس ادیب صابر : غزلیات
شماره ۴۶ - از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای
از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای ملک‌الشعرای بهار : دل مادر
افکندن مادر به وادی‌السباع
شد سوار شتر آن کهنه حریف سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۷۶ - یک روز دلت به مهر ما نگراید
یک روز دلت به مهر ما نگراید هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۰ - ز من بیگانه شد، بیگاه با اغیار بایستی
ز من بیگانه شد، بیگاه با اغیار بایستی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۲۴ - مسلمان می‌شمردم خویش را، چون شد دلم روشن
مسلمان می‌شمردم خویش را، چون شد دلم روشن خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۱۴ - الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش.
الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۸ - می به روی لاله رنگ یار می باید کشید
می به روی لاله رنگ یار می باید کشید جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۸۰ - ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست
ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۲۹ - به خاک تیره خون دختر رز ریخت از پندت
به خاک تیره خون دختر رز ریخت از پندت اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۷۲ - شاد است همه عمر نکوخواه از تو
شاد است همه عمر نکوخواه از تو آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۴۱ - دارم بسر زباده دوشین بسی خمار
دارم بسر زباده دوشین بسی خمار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۵۱ - از وصل صدف گهر گریزان است
از وصل صدف گهر گریزان است
شماره ۳۵ - ای غیر علی‌پرست ای دیوانه
ای غیر علی‌پرست ای دیوانه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۰ - چرخ هرچند دل اهل هنر را شکند
چرخ هرچند دل اهل هنر را شکند مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۰ - دام دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش
دامِ دِگَر نهاده‌ام تا که مَگَر بِگیرَمَش لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۷۲ - به شاهد لغت لوچ، احول، دوبین
آن تویی کور و تویی لوچ و تویی کوچ بلوچ فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
تولدی دیگر
همه هستی من آیه تاریکی‌ست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۴۹ - کجا خلوت و انجمن دیده‌ای
کجا خلوت و انجمن دیده‌ای جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۶۷ - شوری اگرت هست ز مردی درسر
شوری اگرت هست ز مردی درسر نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۱۴ - ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس
ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس ادیب صابر : غزلیات
شماره ۴۶ - از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای
از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای ملک‌الشعرای بهار : دل مادر
افکندن مادر به وادی‌السباع
شد سوار شتر آن کهنه حریف سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۷۶ - یک روز دلت به مهر ما نگراید
یک روز دلت به مهر ما نگراید هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۰ - ز من بیگانه شد، بیگاه با اغیار بایستی
ز من بیگانه شد، بیگاه با اغیار بایستی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۲۴ - مسلمان می‌شمردم خویش را، چون شد دلم روشن
مسلمان می‌شمردم خویش را، چون شد دلم روشن خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۱۴ - الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش.
الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۸ - می به روی لاله رنگ یار می باید کشید
می به روی لاله رنگ یار می باید کشید جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۸۰ - ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست
ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۲۹ - به خاک تیره خون دختر رز ریخت از پندت
به خاک تیره خون دختر رز ریخت از پندت اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۷۲ - شاد است همه عمر نکوخواه از تو
شاد است همه عمر نکوخواه از تو آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۴۱ - دارم بسر زباده دوشین بسی خمار
دارم بسر زباده دوشین بسی خمار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۵۱ - از وصل صدف گهر گریزان است
از وصل صدف گهر گریزان است