خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر احساس ناامیدی و تسلیم در برابر سرنوشت است. شخصیت متن از این که دلش به مهر دیگران گرم نمی‌شود و همه چیز به سمت بلا و مشکلات پیش می‌رود، شکایت می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که شاید بهتر باشد سکوت کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و تسلیم در برابر سرنوشت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامناسب باشد.
رباعی ۱۷۶ - یک روز دلت به مهر ما نگراید
یک روز دلت به مهر ما نگراید
دیوت همه جز راه بلا ننماید ۱
تا لاجرم اکنون که چنینت باید
می‌گوید من همی نگویم شاید ۲
دیوت همه جز راه بلا ننماید ۱
تا لاجرم اکنون که چنینت باید
می‌گوید من همی نگویم شاید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۵ - ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۷ - آنی که فدای تو روان می‌باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
