خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و وفاداری سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش تا زمانی که به وصال معشوق نرسد، شاد نخواهد شد. او همچنین از بی‌وفایی معشوق گلایه می‌کند و آرزو می‌کند که عهد و پیمان معشوق با او محکم و پایدار بماند.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از مفاهیم شعری و ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
رباعی ۱۷۵ - ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
تا کار تو چون زلف تو درهم نشود ۱
با من به وفا عهد تو محکم نشود
تا باد نکویی ز سرت کم نشود ۲
تا کار تو چون زلف تو درهم نشود ۱
با من به وفا عهد تو محکم نشود
تا باد نکویی ز سرت کم نشود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴ - زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶ - یک روز دلت به مهر ما نگراید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
