لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۳ - به شاهد لغت پویه، به معنی دویدن
به گرمی چو برق و به نرمی چو ابر حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۶۸ - مرا دلی ست که بر خویشتن بمی‌سوزد
مرا دلی ست که بر خویشتن بمی‌سوزد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۲۱ - در گلستان این چنین خوش رسته‌ای
در گلستان این چنین خوش رسته‌ای کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۵۷ - تا کیم انتظار فرمایی؟
تا کیم انتظار فرمایی؟ انوری : رباعیات
رباعی ۲۴۸ - آن دل که تو دیده‌ای فکارست هنوز
آن دل که تو دیده‌ای فکارست هنوز وفایی مهابادی : مسمطات
شماره ۲ - بگذار تا بگریم در دیر راهبانان
بگذار تا بگریم در دیر راهبانان محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۲۰ - شیخ گفت: این نه آن دیوست که بلاحول بشود، گزنده و جهنده است.
شیخ گفت: این نه آن دیوست که بلاحول بشود، گزنده و جهنده است. واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۶۶ - دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست
دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۴۱ - سهراب
شب هجرست و ما آشفته ایم از زلف او ایدل اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۶ - هرگز بغم جهان فرسوده نیم
هرگز بغم جهان فرسوده نیم کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا
ای که با الفاظ گوهر بار تو شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۴۰ - رندی که حریف ماست دایم
رندی که حریف ماست دایم واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵ - بود حرف دهن تنگ تو ناخوان ز آن رو
بود حرف دهن تنگ تو ناخوان ز آن رو اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۴۴ - ای در دل و جان سواری تو
ای در دل و جان سواری تو انوری : رباعیات
رباعی ۲ - پیوسته حدیث من به گوشت بادا
پیوسته حدیث من به گوشت بادا خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۰ - به بزمگاه صبوحی کنون بمجلس خاص
به بزمگاه صبوحی کنون بمجلس خاص محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۴۰ - شیخ گفت: ان اردت ان تجده فاطلبه فی رجوعک عما دونه.
شیخ گفت: ان اردت ان تجده فاطلبه فی رجوعک عما دونه. واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۶ - یاد آن روز که چشم نگران دانستم
یاد آن روز که چشم نگران دانستم شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۶۸ - هر که بر نور رفت و باز آمد
هر که بر نور رفت و باز آمد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۴۶ - سرّ دور قمر ز ما بشنو
سرّ دور قمر ز ما بشنو
شمارهٔ ۵۳ - به شاهد لغت پویه، به معنی دویدن
به گرمی چو برق و به نرمی چو ابر حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۶۸ - مرا دلی ست که بر خویشتن بمی‌سوزد
مرا دلی ست که بر خویشتن بمی‌سوزد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۲۱ - در گلستان این چنین خوش رسته‌ای
در گلستان این چنین خوش رسته‌ای کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۵۷ - تا کیم انتظار فرمایی؟
تا کیم انتظار فرمایی؟ انوری : رباعیات
رباعی ۲۴۸ - آن دل که تو دیده‌ای فکارست هنوز
آن دل که تو دیده‌ای فکارست هنوز وفایی مهابادی : مسمطات
شماره ۲ - بگذار تا بگریم در دیر راهبانان
بگذار تا بگریم در دیر راهبانان محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۲۰ - شیخ گفت: این نه آن دیوست که بلاحول بشود، گزنده و جهنده است.
شیخ گفت: این نه آن دیوست که بلاحول بشود، گزنده و جهنده است. واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۶۶ - دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست
دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۴۱ - سهراب
شب هجرست و ما آشفته ایم از زلف او ایدل اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۶ - هرگز بغم جهان فرسوده نیم
هرگز بغم جهان فرسوده نیم کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا
ای که با الفاظ گوهر بار تو شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۴۰ - رندی که حریف ماست دایم
رندی که حریف ماست دایم واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵ - بود حرف دهن تنگ تو ناخوان ز آن رو
بود حرف دهن تنگ تو ناخوان ز آن رو اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۴۴ - ای در دل و جان سواری تو
ای در دل و جان سواری تو انوری : رباعیات
رباعی ۲ - پیوسته حدیث من به گوشت بادا
پیوسته حدیث من به گوشت بادا خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۰ - به بزمگاه صبوحی کنون بمجلس خاص
به بزمگاه صبوحی کنون بمجلس خاص محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۴۰ - شیخ گفت: ان اردت ان تجده فاطلبه فی رجوعک عما دونه.
شیخ گفت: ان اردت ان تجده فاطلبه فی رجوعک عما دونه. واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۱۶ - یاد آن روز که چشم نگران دانستم
یاد آن روز که چشم نگران دانستم شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۲۶۸ - هر که بر نور رفت و باز آمد
هر که بر نور رفت و باز آمد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۴۶ - سرّ دور قمر ز ما بشنو
سرّ دور قمر ز ما بشنو