عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم
عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - تا به روی تو شد دیده بازم
تا به روی تو شد دیده بازم اوحدی مراغهای : جام جم
در آداب التماس
اوحدی، گر سر لجاجت نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۴۳ - ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال ها
ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال ها مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۲۴ - روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
روزی تو مرا بینی میخانه دَرافتاده اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۹۱ - خورشید صفت با همه کس مهر نمایی
خورشید صفت با همه کس مهر نمایی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۰۶ - بردیم ز کویش، دم سردی و گذشتیم
بردیم ز کویش، دم سردی و گذشتیم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۰۵ - پای سگی که دیده ام شب به در سرای او
پای سگی که دیده ام شب به در سرای او ملکالشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۲۸
مغز من اقلیم دانش، فکرتم بیدای او قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۸۷ - ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده
ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۷۶ - چون نعش من برند برون از سرای من
چون نعش من برند برون از سرای من عطار نیشابوری : وصلت نامه
و له ایضاً
گیرم که جهان بکام دیدی و شدی ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۳ - دل بزه کار
از من گرفت گیتی یارم را صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۱۲ - غدیریه ورودیه در ورود مسعود حضرت صابر علیشاه
صد شکر که کام دل مهجور برآمد رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۵ - النوبة الثالثة: قوله تعالى وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ... الآیة جلیل است و ج
قوله تعالى وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ... الآیة جلیل است و جبار خداى جهان و جهانیان، کردگار نامدار نهان دان، قدیم الاحسان و عظیم الشّان، نه بر دانسته خود منکر نه از بخشیده خود پشیمان، نه بر کرده خود بتاوان. خداوندى که ناپسندیده خود بر یکى میآراید و پسندیده خود بچشم دیگرى زشت مىنماید. ابلیس نومید را از آن آتش بیافریند و در سدرة المنتهى وى را جاى دهد و مقربان حضرت را بطالب علمى پیش وى فرستد، با این همه منقبت و مرتبت رقم شقاوت بر وى کشد و زنّار لعنت بر میان وى بندد، و آدم را از خاک تیره بر کشد، و ملا اعلى را حمالان پایه تخت او کند، و کسوت عزت و رو پوشد، و تاج کرامت بر فرق او نهد. و مقربان حضرت را گوید که اسْجُدُوا لِآدَمَ در آثار بیارند که آمد را بر تختى نشاندند که آن را هفتصد پایه بود از پایه تا پایه هفتصد ساله راه. فرمان آمد که یا جبرئیل و یا میکائیل شما که رئیسان فریشتگاناید این تخت آدم بر گیرید و بآسمانها بگردانید تا شرف و منزلت وى بدانند، ایشان که گفتند أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها آن گه آن تخت آدم را برابر عرش مجید بنهادند و فرمان آمد ملائکه را که شما همه سوى تخت آدم روید و آدم را سجود کنید. ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب سی و یکم - در حَیَا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَمْ یَعْلَمْ بِاَنَّ اللّهَ یَرَیٰ. فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۳ - نی کرده شبی بر سر کویت گذری
نی کرده شبی بر سر کویت گذری امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۵ - شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت
شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۱۳ - دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم
عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - تا به روی تو شد دیده بازم
تا به روی تو شد دیده بازم اوحدی مراغهای : جام جم
در آداب التماس
اوحدی، گر سر لجاجت نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۴۳ - ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال ها
ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال ها مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۲۴ - روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
روزی تو مرا بینی میخانه دَرافتاده اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۹۱ - خورشید صفت با همه کس مهر نمایی
خورشید صفت با همه کس مهر نمایی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۰۶ - بردیم ز کویش، دم سردی و گذشتیم
بردیم ز کویش، دم سردی و گذشتیم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۰۵ - پای سگی که دیده ام شب به در سرای او
پای سگی که دیده ام شب به در سرای او ملکالشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۲۸
مغز من اقلیم دانش، فکرتم بیدای او قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۸۷ - ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده
ساقیا، عذر مگو، باده بسر مستان ده فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۷۶ - چون نعش من برند برون از سرای من
چون نعش من برند برون از سرای من عطار نیشابوری : وصلت نامه
و له ایضاً
گیرم که جهان بکام دیدی و شدی ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۳ - دل بزه کار
از من گرفت گیتی یارم را صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۱۲ - غدیریه ورودیه در ورود مسعود حضرت صابر علیشاه
صد شکر که کام دل مهجور برآمد رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۵ - النوبة الثالثة: قوله تعالى وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ... الآیة جلیل است و ج
قوله تعالى وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ... الآیة جلیل است و جبار خداى جهان و جهانیان، کردگار نامدار نهان دان، قدیم الاحسان و عظیم الشّان، نه بر دانسته خود منکر نه از بخشیده خود پشیمان، نه بر کرده خود بتاوان. خداوندى که ناپسندیده خود بر یکى میآراید و پسندیده خود بچشم دیگرى زشت مىنماید. ابلیس نومید را از آن آتش بیافریند و در سدرة المنتهى وى را جاى دهد و مقربان حضرت را بطالب علمى پیش وى فرستد، با این همه منقبت و مرتبت رقم شقاوت بر وى کشد و زنّار لعنت بر میان وى بندد، و آدم را از خاک تیره بر کشد، و ملا اعلى را حمالان پایه تخت او کند، و کسوت عزت و رو پوشد، و تاج کرامت بر فرق او نهد. و مقربان حضرت را گوید که اسْجُدُوا لِآدَمَ در آثار بیارند که آمد را بر تختى نشاندند که آن را هفتصد پایه بود از پایه تا پایه هفتصد ساله راه. فرمان آمد که یا جبرئیل و یا میکائیل شما که رئیسان فریشتگاناید این تخت آدم بر گیرید و بآسمانها بگردانید تا شرف و منزلت وى بدانند، ایشان که گفتند أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها آن گه آن تخت آدم را برابر عرش مجید بنهادند و فرمان آمد ملائکه را که شما همه سوى تخت آدم روید و آدم را سجود کنید. ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب سی و یکم - در حَیَا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَمْ یَعْلَمْ بِاَنَّ اللّهَ یَرَیٰ. فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۴۳ - نی کرده شبی بر سر کویت گذری
نی کرده شبی بر سر کویت گذری امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۵ - شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت
شهسوارم آمد و از سینه جان را برگرفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۱۳ - دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
