اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱ - چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه را
چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۵۷ - زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گردد
زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گردد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۸۶ - تربیت در آب و گل گلهای رنگین می دهد
تربیت در آب و گل گلهای رنگین می دهد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۴۴ - قمری سخن از سرو چمن می گوید
قمری سخن از سرو چمن می گوید سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۳۷ - هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود
هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود کلیم کاشانی : مثنویات
شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا
نشیمن که دید اینچنین دلپذیر جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند
آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند جمال‌الدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۱۰۵ - جانا تو چنین بجنگ با من زچه
جانا تو چنین بجنگ با من زچه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۹۲ - ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین
ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۰۹ - شبی روشن کن آخر کلبهٔ تاریک من چون من
شبی روشن کن آخر کلبهٔ تاریک من چون من مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۱ - عرض لشکر می‌دهد مر عاشقان را عشق یار
عَرضِ لشکر می‌دَهَد مَر عاشقان را عشقِ یار مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۵ - ای خیالت در دل من هر سحور
ای خیالَت در دلِ من هر سَحور قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۰۲ - کم‌خور ای نادان و بر این گفته کم‌جو اعتراض
کم‌خور ای نادان و بر این گفته کم‌جو اعتراض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۲ - تابش برق و حیات مختصر باشد یکی
تابش برق و حیات مختصر باشد یکی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۱۸ - شب از یاد خطت سر رشتهٔ جان بود در دستم
شب از یاد خطت سر رشتهٔ جان بود در دستم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۳۹ - کند زلف تو گاهی سرکشی گه می کند پستی
کند زلف تو گاهی سرکشی گه می کند پستی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۳ - در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گل
در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گل عطار نیشابوری : بخش دوم
الحكایة و التمثیل
داشت آن سلطان که محمودست نام اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۶ - حاجب
تیغ جور مدعی زخمی مرا بر دل رساند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۱ - بهار عنبر شبها سفیده سحرست
بهار عنبر شبها سفیده سحرست
غزل ۳۱ - چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه را
چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۵۷ - زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گردد
زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گردد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۸۶ - تربیت در آب و گل گلهای رنگین می دهد
تربیت در آب و گل گلهای رنگین می دهد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۴۴ - قمری سخن از سرو چمن می گوید
قمری سخن از سرو چمن می گوید سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۳۷ - هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود
هر زمان از عشقت ای دلبر دل من خون شود کلیم کاشانی : مثنویات
شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا
نشیمن که دید اینچنین دلپذیر جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند
آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند جمال‌الدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۱۰۵ - جانا تو چنین بجنگ با من زچه
جانا تو چنین بجنگ با من زچه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۹۲ - ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین
ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۰۹ - شبی روشن کن آخر کلبهٔ تاریک من چون من
شبی روشن کن آخر کلبهٔ تاریک من چون من مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۱ - عرض لشکر می‌دهد مر عاشقان را عشق یار
عَرضِ لشکر می‌دَهَد مَر عاشقان را عشقِ یار مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۵ - ای خیالت در دل من هر سحور
ای خیالَت در دلِ من هر سَحور قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۰۲ - کم‌خور ای نادان و بر این گفته کم‌جو اعتراض
کم‌خور ای نادان و بر این گفته کم‌جو اعتراض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۲ - تابش برق و حیات مختصر باشد یکی
تابش برق و حیات مختصر باشد یکی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۱۸ - شب از یاد خطت سر رشتهٔ جان بود در دستم
شب از یاد خطت سر رشتهٔ جان بود در دستم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۳۹ - کند زلف تو گاهی سرکشی گه می کند پستی
کند زلف تو گاهی سرکشی گه می کند پستی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۳ - در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گل
در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گل عطار نیشابوری : بخش دوم
الحكایة و التمثیل
داشت آن سلطان که محمودست نام اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۶ - حاجب
تیغ جور مدعی زخمی مرا بر دل رساند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۱ - بهار عنبر شبها سفیده سحرست
بهار عنبر شبها سفیده سحرست