عطار نیشابوری : باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
شماره ۲۱ - گر دل گویم به پای غم پست افتاد
گر دل گویم به پای غم پست افتاد ایرج میرزا : ابیات پراکنده
شماره ۱۱ - آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بری
آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بری صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۵۸ - زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟
زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟ کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۳۸ - جامی که شراب ارغوانیست درو
جامی که شراب ارغوانیست درو محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۳۲ - استاد عبدالرحمن گفت، کی مقری شیخ ما بود، که روزی شیخ در نشابور مجلس میگفت علویی بود در مجلس شیخ، مگر بدل آن علوی بگذشت کی نسب ماداریم و عزت و دولت شی
استاد عبدالرحمن گفت، کی مقری شیخ ما بود، که روزی شیخ در نشابور مجلس میگفت علویی بود در مجلس شیخ، مگر بدل آن علوی بگذشت کی نسب ماداریم و عزت و دولت شیخ دارد. شیخ در حال روی بدان علوی کرد و گفت یا سید بهتر ازین باید و بهتر ازین باید. آنگه روی به جمع کرد و گفت میدانید کی این سید چه میگوید؟ میگوید کی نسب ما داریم و دولت و عزت آنجاست. بدانک محمد علیه السلام هرچ یافت از نسبت یافت نه از نسب، کی بوجهل و بولهب هم از آن نسب بودند و شما به نسب از آن مهتر قناعت کردهاید و ما همگی خویشتن را در نسبت بدان مهتر بپرداختهایم و هنوز قناعت نمیکنیم، لاجرم از آن دولت و عزت که آن مهتر داشت ما را نصیب کرد و بنمود کی راه به حضرت ما به نسبت است نه به نسب. مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۳ - قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکش
قرین مَهْ دو مِرّیخند و آن دو چَشمَت ای دِلْکَش سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۳۷ - دل را چو هوای آن دل آرای گرفت
دل را چو هوای آن دل آرای گرفت خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - طالب دردِ عشق تو فکر دوا نمی کند
طالب دردِ عشق تو فکر دوا نمی کند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۸۱ - آن صورت غیبی که شندیش دشمن
آن صورت غیبی که شندیش دشمن اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در مرثیه نجم السعادت گوید
از جهان رفت آنکه مانندش درین عالم نبود عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
احوال مالک دینار
مالک دینار را گفت آن عزیز حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۶ - مکن چندین ملامت ای خردمند
مکن چندین ملامت ای خردمند سنایی غزنوی : الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
در قناعت و انزوای خویش گوید
ای که در زیر طبع گردونی مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۶۵ - غصنی چو فروع شرع را سایه فکند
غصنی چو فروع شرع را سایه فکند قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۷۰ - در غزل است
در عشقم آرزوست که دل را طرب دهم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۶۷ - برتافت رخ چو آینه آنماه چون کنم
برتافت رخ چو آینه آنماه چون کنم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۴۶ - خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند
خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند ادیب الممالک : مسمطات
شمارهٔ ۵ - ترجمه اشعار ایل بیگی مرحوم جانشین تیمور
آرم از قول بزرگان مه برون از زیر ابر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۵۶ - بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه
بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه جامی : دفتر اول
بخش ۵۱ - سؤال دیگر
گفت شاها چو فعل و نیت من
شماره ۲۱ - گر دل گویم به پای غم پست افتاد
گر دل گویم به پای غم پست افتاد ایرج میرزا : ابیات پراکنده
شماره ۱۱ - آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بری
آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بری صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۹۵۸ - زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟
زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟ کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۳۸ - جامی که شراب ارغوانیست درو
جامی که شراب ارغوانیست درو محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۳۲ - استاد عبدالرحمن گفت، کی مقری شیخ ما بود، که روزی شیخ در نشابور مجلس میگفت علویی بود در مجلس شیخ، مگر بدل آن علوی بگذشت کی نسب ماداریم و عزت و دولت شی
استاد عبدالرحمن گفت، کی مقری شیخ ما بود، که روزی شیخ در نشابور مجلس میگفت علویی بود در مجلس شیخ، مگر بدل آن علوی بگذشت کی نسب ماداریم و عزت و دولت شیخ دارد. شیخ در حال روی بدان علوی کرد و گفت یا سید بهتر ازین باید و بهتر ازین باید. آنگه روی به جمع کرد و گفت میدانید کی این سید چه میگوید؟ میگوید کی نسب ما داریم و دولت و عزت آنجاست. بدانک محمد علیه السلام هرچ یافت از نسبت یافت نه از نسب، کی بوجهل و بولهب هم از آن نسب بودند و شما به نسب از آن مهتر قناعت کردهاید و ما همگی خویشتن را در نسبت بدان مهتر بپرداختهایم و هنوز قناعت نمیکنیم، لاجرم از آن دولت و عزت که آن مهتر داشت ما را نصیب کرد و بنمود کی راه به حضرت ما به نسبت است نه به نسب. مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۳ - قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکش
قرین مَهْ دو مِرّیخند و آن دو چَشمَت ای دِلْکَش سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۳۷ - دل را چو هوای آن دل آرای گرفت
دل را چو هوای آن دل آرای گرفت خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - طالب دردِ عشق تو فکر دوا نمی کند
طالب دردِ عشق تو فکر دوا نمی کند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۸۱ - آن صورت غیبی که شندیش دشمن
آن صورت غیبی که شندیش دشمن اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در مرثیه نجم السعادت گوید
از جهان رفت آنکه مانندش درین عالم نبود عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
احوال مالک دینار
مالک دینار را گفت آن عزیز حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۶ - مکن چندین ملامت ای خردمند
مکن چندین ملامت ای خردمند سنایی غزنوی : الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
در قناعت و انزوای خویش گوید
ای که در زیر طبع گردونی مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۶۵ - غصنی چو فروع شرع را سایه فکند
غصنی چو فروع شرع را سایه فکند قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۷۰ - در غزل است
در عشقم آرزوست که دل را طرب دهم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۶۷ - برتافت رخ چو آینه آنماه چون کنم
برتافت رخ چو آینه آنماه چون کنم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۴۶ - خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند
خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند ادیب الممالک : مسمطات
شمارهٔ ۵ - ترجمه اشعار ایل بیگی مرحوم جانشین تیمور
آرم از قول بزرگان مه برون از زیر ابر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۵۶ - بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه
بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه جامی : دفتر اول
بخش ۵۱ - سؤال دیگر
گفت شاها چو فعل و نیت من