خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد دل و عشق ناامیدانه می‌گوید. دل در غرقاب غم فرو رفته و جان در مستی عشق. دل و جان هر دو به خون دیده آغشته شده‌اند و در نهایت، دل نیز مانند خون دیده بر زمین می‌افتد.
مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۱ - گر دل گویم به پای غم پست افتاد
گر دل گویم به پای غم پست افتاد
ور جان گویم به عشق سرمست افتاد ۱
میشست به خون دیده دل دست ز جان
دل نیز چو خون دیده بر دست افتاد ۲
ور جان گویم به عشق سرمست افتاد ۱
میشست به خون دیده دل دست ز جان
دل نیز چو خون دیده بر دست افتاد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - عمری به هوس در تک و تاز آمد دل
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
