در این متن، دشمن تصویری غیبی را با خود مقایسه میکند، اما مانند خورشید که پیش از این طلوع کرده، هرجا که نگاه میکند، آن را نمیبیند. این متن به ناتوانی دشمن در درک یا دستیابی به چیزی فراتر از خود اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
رباعی ۱۳۸۱ - آن صورت غیبی که شندیش دشمن
با خود به قیاس میبریدش دشمن ۱
مانندهٔ خورشید برآمد پیشین
هر سو که نظر کرد ندیدش دشمن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.