از دفتر کاربران

تو هم بنویس! مجموعه خودت رو بساز! افزودن مجموعه جدید
به نام خدا گربه ی بی تفاوت یه گربه ی شیطون بلا رو پشت بوم نشسته بود نگاه می کرد به یک کلاغ که بال اون شکسته بود کلاغه می گفت:قار و قار و قار شکسته شد بال و پرم وای نمی تونم بپرم هیچ جا نمی تونم برم اون گربه ی شیطون بلا حرف کلاغه را شنید بال شکسته را ولی روی تن کلاغ ندید هیچی نگفت به اون کلاغ اصلاً به حرفاش گوش نداد کلاغ که دلخور شده بود می گفت عجب! داد و بیداد! سنگی به بال من زدن اون بچه های بی ادب شکسته بال من حالا دردمی کشم از صبح تا شب دلم می خواد یکی باشه بالمو مرهم بذاره تا وقتی که خوب نشدم نره منو تنها نذاره اون گربه ی سربه هوا انگار کلاغ را نمی دید پاشد از اونجا رفت دیگه حرف کلاغ رو نشنید آخه براش فرقی نداشت کلاغ باشه یا نباشه بال سیاه اون کلاغ سالم باشه یا نباشه نویسنده:مهری طهماسبی دهکردی
هر گردی گردو نیست! یه روزی روزگاری میون سبزه زاری یه موش نازنازی بود از زندگیش راضی بود صبح ها که از خواب پامیشد لباش به خنده وامی شد مامان جون و باباجون هر دوتا شون مهربون موشی را دوست می داشتن سر سفره ی صبحونه پنیر و گردو می ذاشتن موشی ناز و کوچولو می خورد پنیر و گردو سیر می شد و می رفت بازی با بچه های نازنازی یه روز یه گردو برداشت توی دستش نگه داشت برد تو کوچه قلش داد به بچه ها نشون داد گفت می بینید چه گرده! قلش می دم می گرده گردوی ریزه میزه خوشمزه و لذیذه نگاه کنید به گردو هر گردی نیست گردو مامان موشی اونو دید به حرفای او خندید گفت گلکم خوشگلکم درسته گردو گرده قلش میدی می گرده نمره ی هوش تو بیست فقط که گردو گرد نیست سیب و انار و هلو پرتقال و زردآلو پیاز و سیب زمینی همه را گرد می بینی ولی موش کوچولو هر گردی نیست گردو نویسنده:مهری طهماسبی دهکردی
به نام خدا از زبان یک روشندل: آی آدم ها،آدم های بینا، به من ترحم نکنید.نگویید بیچاره کور است،نمی بیند،دنیا در نظرش گوری تنگ و تاریک است.نه،چنین نیست ؛من هم می بینم اما نه با چشمانم ،من با انگشتانم می بینم.نقطه های برجسته زیر انگشتان من به کلمات مبدل می شوند؛کلمات را می خوانم،می خوانم و می خوانم سرگذشت پسرکی را که روزی با دوچشم بینا در کنار پدر و مادر و خواهر و برادرانش با شادمانی روزگار را سپری می کرد.پسرکی که عاشق دیدن آسمان و زمین و گل ها و گیاهان و زیبایی ها بود؛اما حادثه ای دلخراش نعمت بینایی را از او گرفت.دنیای پسرکوچولو تبدیل به زندان شد.او دیگر پروانه ها را روی گل ها ندید.لرزش برگ ها روی شاخه های درختان را ندید.آسمان آبی،خورشید طلایی ،رودجاری و پرواز پرندگان را ندید. پسرکوچولو غمگین شد.با خودش گفت:کاش می توانستم کتاب بخوانم و همه چیز را بدانم .اما کتاب ها را تنها آدمهای بینای باسواد می توانستند بخوانند پس او محکوم بود که بی سواد بماند. سال ها گذشت.پسرکوچولو مرد جوانی شد؛مردی که پیوسته در شبی تاریک و ظلمانی می زیست.تا این که روزی دریافت که می تواند کاری بکند.او نقطه هایی را برای نوشتن در نظر گرفت و یک الفبای ساده،مخصوص نابینایان درست کرد.با آن نقطه ها،کلمات زیر انگشتانش جان می گرفتند. چه روز بزرگی بود آن روز که فهمید با نقطه ها می تواند بخواند و بنویسد.حالا می توانست هر کتابی را که دوست دارد بخواند.او دیگر بی سواد نبود، پس کور هم نبود.او بر تاریکی چیره شد و هزاران نابینای دیگر را هم از ظلمت و تاریکی نجات داد. امروز به خاطر همت و تلاش اوست که ما نابینایان می خوانیم و می نویسیم و باسواد می شویم و تا دنیا برپاست ،مدیون او خواهیم بود و او کسی نیست جز لوئی بریل مبدع خط مخصوص نابینایان که به نام او خط بریل نامیده شده است. نام و یاد او تا ابد در قلب های نابینایان زنده است.روانش شاد. 23 مهرماه روز جهانی عصای سفید(نابینایان) بر همه ی روشندلان عزیز، مبارک باد. نویسنده:مهری طهماسبی دهکردی
سلام به جنگل سبز به آسمان آبی به غنچه های خندان به روز آفتابی سلام به هر ستاره به ابر پاره پاره به دانه ای که از خاک درآمده،دوباره سلام به هر دل پاک به هر دل پرامید سلام به آن شب تار که عاقبت شد سفید سلام به دشت و دریا سلام به کوه و صحرا سلام به روی ماهِ بچّه های باصفا شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
به نام خدا * اتل متل * اتل متل ستاره مامان جونم بیداره کنار رختخوابم قصه میگه دوباره قصه ی یک پرنده حیوونای درنده قصه ی اون الاغه که دوسته با کلاغه قصه ی گرگ سیاه خرگوش و خرس و روباه قصه ی یک کبوتر کبوتر نامه بر قصه میگه مامانم تا وقتی من بخوابم * شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
اتل متل بهاره سبزه تو سبزه زاره از آسمون ابری داره بارون می باره فصل بهار قشنگه قشنگ و رنگارنگه بهار یه فصل زیبا پر از نقش و نگاره صحرا و کوه و جنگل خیلی تماشا داره فصل بهار قشنگه قشنگ و رنگارنگه شکوفه های رنگی رو شاخه ها فراوون هرکدومش یه روزی میوه میشه برامون فصل بهار قشنگه قشنگ و رنگارنگه بهار با عید نوروز شروع میشه بچه ها نگاه کنید تو باغچه دراومده غنچه ها فصل بهار قشنگه قشنگ و رنگارنگه سفره ی هفت سین داریم با هفتا سین زیبا بهارو دوس میدارن بزرگا و بچه ها فصل بهار قشنگه قشنگ و رنگارنگه َ شاعر:مهری طهماسبی دهکردی
خورشیدخانم نشسته رو دامن آسمون نور طلایی رنگش پاشیده رو شهرمون صدا میاد گوش کنید میگه الله اکبر وقت نماز ظهره اذون میگه یک نفر منم وضو می گیرم تا که نماز بخونم حرف بزنم با خدا خدای مهربونم صدای من می رسه به اوج آسمون ها حالا منو می بینه خدای خوب ودانا شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
یک دانه گندم افتاد برخاک روی زمینی مرطوب و نمناک * در خاک تیره آرام خوابید خورشید تابان بر خاک تابید * یک ساقه ی سبز از خاک رویید بر روی دنیا با مهر خندید * یک دانه کم کم شد خوشه ای ناز برخاک افتاد یک دانه اش باز * شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
من دوست دارم باغبان باشم در هر زمینی گل بکارم صدها گل یاس و شقایق آلاله سنبل بکارم هر جا زمینی خشک و خالیست با دست من آباد گردد از دیدن گل های زیبا دلهای غمگین شاد گردد شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
. ساکتم مثل سایه،سرگردان مثل بن‌بست کوچه ای تاریک شب به شب می خزم درون خودم مثل روحانی پر از تشکیک ذهنم از واژه های هرزه پر است قلبم از پاکدامنانِ مخوف مانده ام بین حق و باطل آه خسته از دوره و زمان مخوف شهرمن پر شد از سفید و سیاه واژه هایی پر از سرودن آه گیج و خسته دوباره می میرد شهر دلبسته ی هزار گناه من پر از ادعای ایمانم او پر از ادعای ایمان است ما فقط مدعی...چه عرض کنم ادعا ویژگی انسان است می روم تا کنار قبر خودم شمع تاریک خویشتن باشم خسته از ادعای انسانی می روم تا دوباره زن باشم بهارک قدیری