از دفتر کاربران

تو هم بنویس! مجموعه خودت رو بساز! افزودن مجموعه جدید
عنب یا انگور رفتم به تاکستان انگور را دیدم یک خوشه ی آن را از شاخه ای چیدم به به چه انگوری! بی دانه و رخشان نامش عنب خواندم در آیه ی قرآن شاعر:مهری طهماسبی دهکردی
انجیر این میوه ی بهشتی نامش در قرآن تین است انجیر را می گویم خوشمزه و شیرین است انجیر که نعمت خدا شد یک آیه ز قرآن خدا شد این میوه دوای درد و رنج است ارزشش به اندازه ی گنج است شاعر:مهری طهماسبی دهکردی
انار این میوه ی سرخ رنگِ زیبا این نعمت کردگارِ دانا روی سرِ خود کلاه دارد یک تاج شبیه شاه دارد گویند که نام او انار است خوشمزه و آبدار است در متنِ کتاب پاک ِ قرآن شد نام انارِسرخ،رمّان شاعر:مهری طهماسبی دهکردی
یه مار خوش خط و خال توی لونه ش خوابیده بود درست جلوی لونه ش سبزه و گل روییده بود ماره قدش دراز بود تو خواب نازِ ناز بود خواب گل و گیاه می دید خواب خورشید و ماه می دید ماره وقتی از خواب پرید از تو لونه ش بیرون خزید بوی گل و گیاه شنید دمِ لونه ش گلها رو دید میون گُلا گیاهی بود که ماره اونو دوست نداشت اون گیاه اسمش پونه بود ماره پونه رو دوست نداشت ماره از لونه در رفت فکر می کنم سفر رفت واسه ی فرار از پونه در رفته بود از لونه می گفت نمی دونم چرا از پونه ها بدم میاد همون گیاهی که دمِ لونه م همیشه درمیاد اینم یه ضرب المثله: مار از پونه بدش میاد پونه دمِ لونه ش در میاد پایان مهری طهماسبی دهکردی
زمستون هوا چه سرده رسیده از راه فصل ِزمستون دارم می لرزم مثل گیاه ِ خشک ِ بیابون باید بپوشم کلاه و پالتو توی خیابون از آسمونِ ابری می باره برف ِ فراوون مامان برای ِ کلاغ و گنجشک ریخته رو برفا خرده های نون دی ماه و بهمن با ماهِ اسفند سه ماهِ سردِ فصل ِ زمستون تو فصل ِ سرما باشید همیشه خوشحال و خندون شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
شب یلدا می دونی خیلی درازه یه شب سرده پُر از رمزه و رازه فصل پاییز برگای درختُ ریخته رنگ برگا چه قشنگه خیلی نازه صحبت از فصل زمستون، برف و سرماس خبراز شیطنتای ننه سرماس همه امشب می شینیم قصه می گیم قصه‌های شاد و شیرین، بی غم و غصه می گیم هندونه، انار و آجیل آگه باشه می‌خوریم شعرای شاد و قشنگی واسه‌ی هم می‌خونیم شب یلدا پُره از خاطره‌هاس شب قصه‌های شیرین واسه‌ی ما بچه‌هاس شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
سی ام آذره و یک شب زیبا یه شب بلند به اسم شب یلدا شب شب نشینی و شادی و خنده شبی که واسه ی همه خیلی بلنده همه ی اهل خونه خوشحال و خندون آجیل و شیرینی و میوه فراوون شب قصه گفتن و یاد قدیما قصه ی لحاف کهنه ی ننه سرما شب یلدا که سحر شد،فصل پاییز میره جای پاییز رو زمستون می گیره ننه سرما باز دوباره برمی گرده کوله بارش رو پر از سوغاتی کرده سوغاتی های قشنگ ننه سرما بارون و برف و تگرگ و یخ و سرِما شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
من یک مار درازم خوش نقش و خوش نگارم می خزم روی زمین چون دست و پا ندارم روی تنم پر از خال پر از نقش و نگاره نگاه کنید بچه ها رنگای زیبا داره خداوند توانا این رنگارو کشیده نقش و نگار و رنگی به این خوبی کی دیده؟ *شاعر : مهری طهماسبی دهکردی
هر روز توی مدرسه سر کلاس می شینم چهره ی مهربونِ معلم را می بینم گوش می کنم به حرفاش با شوق و شور بسیار درسارو یاد می گیرم به لطف پروردگار تو خاطرم می مونه حرفای اون همیشه مهر و محبّت اون فراموشم نمیشه شاعر: مهری طهماسبی دهکردی
به نام خدا سیب له‌شده داستان کودک نویسنده: مهری طهماسبی دهکردی محسن و علی در مهدکودک باهم دوست بودند. یک روز در حیاط مهدکودک باهم مسابقه‌ی دو گذاشتند، محسن از علی جلو زد و علی عقب افتاد. محسن با خوشحالی فریاد زد: «من برنده شدم، علی تو باختی، من قهرمانم!» علی خندید و گفت: «خوش به حالت که برنده شدی!» اما محسن علی را مسخره کرد و گفت: «تو خیلی تنبلی، نمی تونی بدوی، من زرنگم، من قهرمانم…» علی ناراحت شد و با محسن قهر کرد. خانم مربی که گوشه‌ی حیاط ایستاده بود و به بچه‌ها نگاه می‌کرد، همه‌چیز را فهمید. وقتی به کلاس برگشتند یک سیب آورد و به دست محسن داد و گفت: «محسن این سیب را محکم به میزت بکوب.» محسن با تعجب پرسید: «برای چی سیب را به میز بکوبم؟» خانم مربی گفت: «حالا چیزی نپرس. کاری را که گفتم انجام بده و بعد سیب را به نفر بعدی بده تا همین کار را بکند.» محسن سیب را به میز کوبید و بعد آن را به نفر بعدی داد. تمام بچه‌ها سیب را به میزشان کوبیدند و آخرسر آن را به دست خانم مربی دادند. خانم مربی سیب را با چاقو به 4 قسمت مساوی تقسیم کرد و در بشقاب گذاشت. سیب له‌شده و قهوه‌ای‌رنگ و زشت شده بود. بچه‌ها گفتند: «وای خانم! سیب خراب شد!» خانم مربی گفت: «می‌خواستم با این کار به شما بگویم که دل آدم‌ها هم مثل این سیبه. وقتی حرف‌های بدی به آن‌ها گفته می‌شود، مثل آن است که دلشان را به میز کوبیده و لهش کرده‌ایم. هیچ‌وقت نباید دیگران را ناراحت کنیم و آزارشان دهیم تا احساساتشان مثل این سیب زخمی نشود و آزار نبیند.» محسن با شنیدن حرف‌های خانم مربی خجالت کشید. دست علی را گرفت و گفت: «ببخشید، من حرف‌های بدی زدم. می‌ترسم دل تو هم مثل این سیب له‌ شده باشه …» علی لبخندی زد و گفت: «حالا که معذرت خواستی دیگه ناراحت نیستم و دلم مثل این سیب له‌شده نیست.» آن‌ها به هم نگاه کردند و خندیدند و خانم مربی با مهربانی نگاهشان کرد. پایان
قرآن ماه رمضان آمد بچه ها ماه عبادت نماز و دعا ماهِ بهارِ سبزِ قرآن است ماهِ محبوبِ مسلمانان است با دل های پاک قرآن بخوانید معنای آن را حتماً بدانید قرآن کتابِ نور و هدایت نشان می دهد راهِ سعادت شاعر:مهری طهماسبی دهکردی
یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود یه مرغی بود جوجه ای داشت جوجه را خیلی دوست می داشت برای اون قصه می گفت از فندق و پسته می گفت از ببر و آهو و پلنگ قصه ی خرگوش زرنگ از گربه ی شیطون بلا از گرگ زشت و ناقلا جوجه کوچولو جیک و جیک و جیک از رو زمین،دونه بر می چید دنبال مادر همه جا می گشت و دنیا رو می دید یه روز که مرغه خوابید جوجه کوچولو یواشکی از لونشون بیرون دوید گفت حالا گردش می کنم یه کمی نرمش می کنم کنار باغچه می شینم دونه ها را بر می چینم تا مامانم بخوابه خیلی خوبه که خوابه بچه خوبی می شم مزاحمش نمی شم جوجه کوچولو خوشحال و شاد و سردماغ قدم می زد میون باغ گل های باغو خوب می دید گاهی یه دونه شو می چید گربه ی چاق ناقلا زرنگ و شیطون و بلا اومد به باغ با صفا می دونی چی دید؟ جوجه کوچولوی تنها را گفت خوبه شکارش کنم لقمه ی خامش کنم نه خوبه کبابش کنم آهسته رفت به سوی او به سوی جوجه کوچولو خانم مرغه از خواب پرید جوجه را تو لونه ندید گفت ای خدا جوجه ی من کجا گذاشته رفته چرا بیدارم نکرده چیزی به من نگفته نکنه که گربه ی بلا اون شکموی ناقلا بگیره شکارش کنه شام و ناهارش کنه از لونه بیرون دوید جوجه و گربه را دید داد کشید قُد قُد قُدا جوجه ی من بدو بیا گربه هه در کمینه می خواد تو رو بگیره جوجه شنید دوید و دوید رفت زیر بال مادرش خطر گذشت از رو سرش گربه ی شیطون و بلا اون شکموی ناقلا جوجه کوچولو را شکار نکرد خوراک واسه ناهار نکرد جوجه به مادرش رسید گربه ی شیطون و بلا دستش به جوجه نرسید. شاعر : مهری طهماسبی دهکردی *
اتل متل توتوله بچه ی خوب چه جوره؟ بچه ی خوب می دونه تاریکی ترس نداره این آسمون آبی شب میشه پرستاره بچه ی خوب می دونه لولو وجود نداره از لولوی خیالی ترسی به دل نداره بچه ی خوب دلیره شجاعه مثل شیره شاعر: مهری طهماسبی دهکردی