مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۵۸ - آن مایی همچو ما دلشاد باش
آنِ مایی هَمچو ما دِلْشاد باش
سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۳ - دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند
دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند: یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت و نکرد.
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۱۵ - ای عادت تو خشم و جفا ورزیدن
ای عادت تو خشم و جفا ورزیدن
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۷ - ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما
ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما
اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۳۹ - تاریخ وفات خواجه روزبهان
دلا امید بکار جهان چه می بندی
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۳۰ - حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد
حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد
مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۰۹ - ما قحطیان تشنه و بسیارخواره­ایم
ما قَحْطیانِ تشنه و بسیارخواره­ایم
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۳۵ - روزی فلکم بخت بد ار باز آرد
روزی فلکم بخت بد ار باز آرد
سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۶۳ - داستان هفت خوان و کشته شدن جادویان به دست فرامرز و گزارش آن
چو زان منزل آمد برون سرفراز
ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۳۷ - در عشق اگر دمی قرارت باشد
در عشق اگر دمی قرارت باشد
سعدی : غزلیات
غزل ۳۷۴ - از در درآمدی و من از خود به در شدم
از در درآمدی و من از خود به در شدم
مولوی : رباعیات
رباعی ۶۳۵ - چون بدنامی بروزگاری افتد
چون بدنامی بروزگاری افتد
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - سبحان الله در آن جوانی و هوس
سبحان الله در آن جوانی و هوس
بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - ز گلگشت آمدی بنشین که مشک چین فرو ریزد
ز گلگشت آمدی بنشین که مشک چین فرو ریزد
سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۳۲ - مرا که نقش خیال تو در درون آید
مرا که نقش خیال تو در درون آید
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۵۳ - بیا دردم به وصل خود دوا کن
بیا دردم به وصل خود دوا کن
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۰ - ز هم جدا نبود نوش و نیش این گلشن
ز هم جدا نبود نوش و نیش این گلشن
امام خمینی : غزلیات
وادی ایمن
من در این بادیه صاحبنظری می‏جویم
ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۱۱ - ابویزید طیفوربن عیسی البسطامی
و ازین طایفه بود ابویزید طیفوربن عیسی البسطامی و جدّش گبری بود و مسلمان شد و ایشان سه برادر بودند آدم، و طیفور و علی، و همه زاهدان و عابدان بودند و ابویزید بزرگترین ایشان بود و حال، وفاة وی اندر سنه احدی و ستین و مأتین بود و گویند اربع و ثلثین و مأتین بود.
سعدی : مفردات
بیت ۳۹
نهاد بد نپسندد خدای نیکوکار