جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۵۷ - در جهان غیر تو ای دوست ندارم دلبر
در جهان غیر تو ای دوست ندارم دلبر فروغ فرخزاد : اسیر
حلقه
دخترک خنده کنان گفت که چیست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد
توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - من بینوا ز بی برگ و بری اگر بمیرم
من بینوا ز بی برگ و بری اگر بمیرم طبیب اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۸ - در محفل غیر باده چون نوش کنی
در محفل غیر باده چون نوش کنی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۳۱ - در پیشگاه آستان قدس رضوی
تبارک الله از این فرخ آستان که بود نصرالله منشی : باب الاسد و الثور
بخش ۳۶ - ادامهٔ حکایت طیطوها
طیطوی نر گفت:شنودم این مثل، ولکن مترس و جای نگاه دار. ماده بیضه بنهاد. وکیل دریا این مفاوضت بشنود، از بزرگ منشی و رعنایی طیطوی در خشم شد و دریا در موج آمد و بچگان ایشان را ببرد. ماده چون آن بدید اضطراب کرد و گفت:من میدانستم که با آب بازی نیست، و تو بنادانی بچگانن باد دادی و آتش بر من بباریدی، ای خاکسار باری تدبیری اندیش. طیطوی نر جواب داد که: سخن بجهت گوی، و من از عهده قول خویش بیرون میآیم و انصاف خود از وکیل دریا میستانم. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - دلم که حلقهٔ گیسوی یار میگیرد
دلم که حلقهٔ گیسوی یار میگیرد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۱۲ - سر من در غم سودای تو بی سامانست
سر من در غم سودای تو بی سامانست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - به حسن خلق بستان دل ز عشاق
به حسن خلق بستان دل ز عشاق رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۲ - ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۴ - گر به تیغت میزند گردن بنه تسلیم را
گر به تیغت میزند گردن بنه تسلیم را فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹۷ - در سینه دلت مایل هر شعلهٔ آهی است
در سینه دلت مایل هر شعلهٔ آهی است خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۳۸ - بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد
بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است
دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۳۰ - چندی از صومعه در دیر مغان باید رفت
چندی از صومعه در دیر مغان باید رفت مولوی : دفتر سوم
بخش ۹۵ - هفت مرد شدن آن هفت درخت
بَعد دیری گشت آنها هفت مَرد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۹ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۰۸ - حکایت کردن کامل کیفیت دیر راهب رابرای ابن سعد ملعون
به باب تو ای مرد پرخاشگر نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۴۰ - افسانهسرائی ده دختر
فرنگیس اولین مرکب روان کرد
شماره ۷۵۷ - در جهان غیر تو ای دوست ندارم دلبر
در جهان غیر تو ای دوست ندارم دلبر فروغ فرخزاد : اسیر
حلقه
دخترک خنده کنان گفت که چیست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد
توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - من بینوا ز بی برگ و بری اگر بمیرم
من بینوا ز بی برگ و بری اگر بمیرم طبیب اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۸ - در محفل غیر باده چون نوش کنی
در محفل غیر باده چون نوش کنی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۳۱ - در پیشگاه آستان قدس رضوی
تبارک الله از این فرخ آستان که بود نصرالله منشی : باب الاسد و الثور
بخش ۳۶ - ادامهٔ حکایت طیطوها
طیطوی نر گفت:شنودم این مثل، ولکن مترس و جای نگاه دار. ماده بیضه بنهاد. وکیل دریا این مفاوضت بشنود، از بزرگ منشی و رعنایی طیطوی در خشم شد و دریا در موج آمد و بچگان ایشان را ببرد. ماده چون آن بدید اضطراب کرد و گفت:من میدانستم که با آب بازی نیست، و تو بنادانی بچگانن باد دادی و آتش بر من بباریدی، ای خاکسار باری تدبیری اندیش. طیطوی نر جواب داد که: سخن بجهت گوی، و من از عهده قول خویش بیرون میآیم و انصاف خود از وکیل دریا میستانم. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - دلم که حلقهٔ گیسوی یار میگیرد
دلم که حلقهٔ گیسوی یار میگیرد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۱۲ - سر من در غم سودای تو بی سامانست
سر من در غم سودای تو بی سامانست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - به حسن خلق بستان دل ز عشاق
به حسن خلق بستان دل ز عشاق رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵۲ - ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۴ - گر به تیغت میزند گردن بنه تسلیم را
گر به تیغت میزند گردن بنه تسلیم را فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۹۷ - در سینه دلت مایل هر شعلهٔ آهی است
در سینه دلت مایل هر شعلهٔ آهی است خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۳۸ - بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد
بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است
دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۳۰ - چندی از صومعه در دیر مغان باید رفت
چندی از صومعه در دیر مغان باید رفت مولوی : دفتر سوم
بخش ۹۵ - هفت مرد شدن آن هفت درخت
بَعد دیری گشت آنها هفت مَرد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۹ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۰۸ - حکایت کردن کامل کیفیت دیر راهب رابرای ابن سعد ملعون
به باب تو ای مرد پرخاشگر نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۴۰ - افسانهسرائی ده دختر
فرنگیس اولین مرکب روان کرد
