غزل ۱۴۹ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد

در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
بس دل که از این سلسله در پای تو افتاد ۱

تنها نه من افتادهٔ سر پنجهٔ عشقم
بس تن که ز بازوی توانای تو افتاد ۲

هرگز نشود مشتری یوسف مصری
شوریده سری کز پی سودای تو افتاد ۳

در دیدهٔ عشاق نه کم ز آب حیات است
خاکی که بر آن سایهٔ بالای تو افتاد ۴

آسوده شد از شورش صحرای قیامت
هر چشم که بر قامت رعنای تو افتاد ۵

آگاه شد از معنی حیرانی عشاق
هر دیده که بر صورت زیبای تو افتاد ۶

هر دل که خبردار شد از عیش دو عالم
در فکر خریداری غم های تو افتاد ۷

از دامن شیرین‌دهنان دست کشیدم
تا بر سر من شور تمنای تو افتاد ۸

خورشید فتاد از نظر پاک فروغی
تا پرده ز رخسار دلا رای تو افتاد ۹