مولوی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شده‌ست؟
آخِر ای دِلبَر نه وَقتِ عِشرت انگیزی شُده‌ست؟
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۹۱ - حاشا! که کند دل به دگر جا منزل
حاشا! که کند دل به دگر جا منزل
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۳ - عذر انگیزی در نظم کتاب
در آن مدت که من در بسته بودم
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۷۲ - غزل
خراباتی و رند ست آشکارا
انوری : رباعیات
رباعی ۳۳۱ - چون پای همی تحفه برد هر جایم
چون پای همی تحفه برد هر جایم
سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۳۸ - خواجه از قول باز می‌گردد
خواجه از قول باز می‌گردد
سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۲۱ - آنی که منورست آفاق از تو
آنی که منورست آفاق از تو
انوری : قصاید
قصیده ۷۶ - ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر
ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۷۸ - در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر
در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۵۶ - چو خود را پاک دامن می ندانم
چو خود را پاک دامن می ندانم
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶۲ - درین هوس که ببیند به خواب چشم ترا
درین هوس که ببیند به خواب چشم ترا
عطار نیشابوری : فی التوحید باری تعالی جل و علا
فی التوحید باری تعالی جل و علا
آفرین جان آفرین پاک را
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۲۱ - ای از پی دیدنت منوّر چشمم
ای از پی دیدنت منوّر چشمم
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۱۳ - از تست فتاده در خلایق شر و شور
از تست فتاده در خلایق شر و شور
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۷ - چون بدعهدی گشت از تو این عهد درست
چون بدعهدی گشت از تو این عهد درست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - دوش لعل تو مرا تا به سحر مهمان داشت
دوش لعل تو مرا تا به سحر مهمان داشت
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۶۳ - وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود
وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۸۱ - هر کرا خال عنبرین باشد
هر کرا خال عنبرین باشد
جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۴۱ - داستان کاغذ نوشتن مادر اسکندر و جواهر حکمت در آن پیچیدن و به اسکندر فرستادن
سکندر که صیتش جهان را گرفت
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۰۹ - به سرو باغ که بیند کنون که در هرباغ
به سرو باغ که بیند کنون که در هرباغ