خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عارفانه، توصیفی از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر شاعر است. شاعر از تبسم سحرآمیز معشوق، زلف سیاه و نازهای او سخن می‌گوید و خود را فرمانروای دیوانگی می‌خواند. همچنین اشاره‌ای به قدرت جادویی معشوق و ستایش او دارد.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

مشاهده کامل

شماره ۲۶۴ - لب شیرین تبسّم خندة سحرآفرین دارد

لب شیرین تبسّم خندة سحرآفرین دارد
ز خوبی هر چه دارد نازنینم نازنین دارد ۱

در آزار دل من ضبط خود کی می‌تواند کرد!
که از صد عاشق بی‌خان و مان زلفش همین دارد ۲

شب دیجور کرد اظهار همچشمی او روزی
سر زلفش هنوز از ننگ این، چین بر جبین دارد ۳

منم فرمانروای کشور دیوانگی اکنون
که نقش پای من این عرصه را زیر نگین دارد ۴

نمی‌دانم چه می‌‌خواند به من فیّاض جادوگر
ولی می‌دانم امشب هر چه خواند آفرین دارد ۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - حدیث قتل من با تیغ دایم در عیان دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - به ما عمریست زلف یار سودا در میان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.