عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحكایة و التمثیل
شد بگورستان یکی دیوانه کیش جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۲۳ - درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست
درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۰ - آن راحت جان و دل شیدایی من
آن راحت جان و دل شیدایی من انوری : رباعیات
رباعی ۹۳ - آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت
آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۰ - دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت
دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۹۵ - ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟
ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۵۱ - ابروی تو طاقست که پیوسته هلالست
ابروی تو طاقست که پیوسته هلالست فضولی : غزلیات
شماره ۵۶ - نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب
نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۰۵ - نقد جان چیست که در دامن جانان ریزم
نقد جان چیست که در دامن جانان ریزم سنایی غزنوی : الباب الرّابع: فی صفة العقل و احواله وافعاله و غایة عنایته و سبب وجوده
اندر جمال عقل
سبب امت و رسولی او شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۰۴ - فعل عالم ظل فعل الله بود
فعل عالم ظل فعل الله بود حافظ : غزلیات
غزل ۱۸۲ - حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۸ - ازان دل از غم ایام برنمی‌آید
ازان دل از غم ایام برنمی‌آید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است
دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است ناصرخسرو : سفرنامه
بخش ۲۳ - طرابرزن، جبیل و بیروت
پس از این شهر همچنان بر طرف دریا روی سوی جنوب. به یک فرسنگی حصاری دیدم که آن را قلمون می‌گفتند، چشمه ای آب اندرون آن بود. از آن جا برفتم به شهر طرابرزن و از طرابلس تا آن جا پنج فرسنگ بود. نو از آن جا به شهر جبیل رسیدیم و آن شهری است مثلث چنان که یک گوشه آن به دریاست، و گرد وی دیواری کشیده بسیار بلند و حصین، و همه گرد شهر درختان خرما و دیگر درخت های گرمسیری. واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۹۶ - پیری آمد بر تنم هر موی خنجر میکشد
پیری آمد بر تنم هر موی خنجر میکشد شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۴۵ - مردود بود کسی که مردود وی است
مردود بود کسی که مردود وی است قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۲۹ - ما اسیران همه مرغان خوش‌الحان همیم
ما اسیران همه مرغان خوش‌الحان همیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۲ - آیینهٔ چندین تب وتاب است دل ما
آیینهٔ چندین تب وتاب است دل ما عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۴۹ - عکس روی تو بر نگین افتاد
عکس روی تو بر نگین افتاد
الحكایة و التمثیل
شد بگورستان یکی دیوانه کیش جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۲۳ - درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست
درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۰ - آن راحت جان و دل شیدایی من
آن راحت جان و دل شیدایی من انوری : رباعیات
رباعی ۹۳ - آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت
آن بت که دلم به زلف چون شست گرفت امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۰ - دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت
دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۹۵ - ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟
ای باد صبح گاهی، خه از کدام سویی؟ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۵۱ - ابروی تو طاقست که پیوسته هلالست
ابروی تو طاقست که پیوسته هلالست فضولی : غزلیات
شماره ۵۶ - نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب
نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۰۵ - نقد جان چیست که در دامن جانان ریزم
نقد جان چیست که در دامن جانان ریزم سنایی غزنوی : الباب الرّابع: فی صفة العقل و احواله وافعاله و غایة عنایته و سبب وجوده
اندر جمال عقل
سبب امت و رسولی او شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۰۴ - فعل عالم ظل فعل الله بود
فعل عالم ظل فعل الله بود حافظ : غزلیات
غزل ۱۸۲ - حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۷۸ - ازان دل از غم ایام برنمی‌آید
ازان دل از غم ایام برنمی‌آید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است
دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است ناصرخسرو : سفرنامه
بخش ۲۳ - طرابرزن، جبیل و بیروت
پس از این شهر همچنان بر طرف دریا روی سوی جنوب. به یک فرسنگی حصاری دیدم که آن را قلمون می‌گفتند، چشمه ای آب اندرون آن بود. از آن جا برفتم به شهر طرابرزن و از طرابلس تا آن جا پنج فرسنگ بود. نو از آن جا به شهر جبیل رسیدیم و آن شهری است مثلث چنان که یک گوشه آن به دریاست، و گرد وی دیواری کشیده بسیار بلند و حصین، و همه گرد شهر درختان خرما و دیگر درخت های گرمسیری. واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۹۶ - پیری آمد بر تنم هر موی خنجر میکشد
پیری آمد بر تنم هر موی خنجر میکشد شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۴۵ - مردود بود کسی که مردود وی است
مردود بود کسی که مردود وی است قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۲۹ - ما اسیران همه مرغان خوش‌الحان همیم
ما اسیران همه مرغان خوش‌الحان همیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۲ - آیینهٔ چندین تب وتاب است دل ما
آیینهٔ چندین تب وتاب است دل ما عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۴۹ - عکس روی تو بر نگین افتاد
عکس روی تو بر نگین افتاد