اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۹۷ - پری رخان که سرم خاک راه ایشانست
پری رخان که سرم خاک راه ایشانست ترانه های کودکانه : بخش اول
کوچولو می خواد بخوابه
کوچولو می خواد بخوابه انوری : رباعیات
رباعی ۲۶۳ - از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش
از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۲۹ - ای در طواف ماه تو ماه و سپهر مشتری
ای در طَوافِ ماهِ تو ماه و سِپِهرْ مُشتری نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۷۹ - شانه هر دم که بر آنکاکل مشگین گذرد
شانه هر دم که بر آنکاکل مشگین گذرد سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۰۵ - دلبرا حسن رخت می‌ندهد دستوری
دلبرا حسن رخت می‌ندهد دستوری عطار نیشابوری : نزهت الاحباب
دیباچه
حمد وافر و ثنای متکاثره آفریدگاری را که نوع انسان را بر دیگر حیوانات مرتبت نطق تفضیل کرامت فرموده و زبان ایشان را در قفس دهان عندلیب آسا بگفتار درآورد و آخشیجانرا که ضد یکدیگرند در یک وجود با هم صلح داد جل جلاله و عم نواله و صلوات بیحد و تحیات بی حد از حضرت ربوبیت بروح مطهر و روضهٔ مقدسهٔ معنبر سید کاینات و خلاصهٔ موجودات محمد مصطفی علیه افضل الصلوات و اکمل التحیات و بر اولاد واحباب او باد. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۸ - از دستبرد ناله آتش زبان من
از دستبرد ناله آتش زبان من فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۶ - ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی
ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۲۵ - یارب آن سرو که پرورده ای از اشک منش
یارب آن سرو که پرورده ای از اشک منش کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۱ - ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده
ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۸۴ - چو نام تو در نامه ای دیده ام
چو نام تو در نامه ای دیده ام امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۹۳ - دل آسوده دگر حال پریشان دگر است
دل آسوده دگر حال پریشان دگر است سعیدا : غزلیات
شماره ۳۲۴ - دیدم به چشم سر، که سکندر نشسته بود
دیدم به چشم سر، که سکندر نشسته بود انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۱ - مدح صدر تاج‌الدین ابراهیم
اختیار ملوک هفت اقلیم مولوی : غزلیات
غزل ۹۹ - دلارام نهان گشته ز غوغا
دلارامِ نَهان گشته زِ غوغا اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - مدح
بخدائی که نفس قدرت او اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۵۵ - از کتم عدم چون که برون افتادم
از کتم عدم چون که برون افتادم کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۴ - داری سرعیش از در سودا درشو
داری سرعیش از در سودا درشو خواجه نصیرالدین طوسی : مقالت دوم در تدبیر منازل
فصلی که بعد از تألیف کتاب بدان الحاق کرده شد
در شهور سنه ثلث و ستین و ستمایه، که بعد از تحریر این کتاب بود به مدت سی سال، از حضرت پادشاه پادشاهان جهان، خلد ملکه، یکی از بزرگان جهان که در اکثر فنون فضائل بر سر آمده اهل عالم است، و آن مخدوم معظم ملک الامراء فی العالم جلال الدوله والدین مفخر جهان عبد العزیز، اعز الله انصاره و ادام جلاله، است، به این دیار رسید و این کتاب را به مطالعه همایون خود مشرف گردانید، فرمود که: در اثنای ذکر فضائلی که در این کتاب موجود است ذکر فضیلتی بس بزرگ مفقود است، و آن رعایت حق پدر و مادر است که تالی عبادت خالق است، چنانکه فرموده است، عز من قائل: و قضی ربک ألا تعبدوا إلا إیاه و بالوالدین احسانا، بایستی که در حث بر این فضیلت و زجر از رذیلتی که مقابل آنست، یعنی عقوق، هم اشارتی رفته بودی. محرر این کتاب هر چند به هر موضع ذکر این معنی به طریق تلویح و تعریض ایراد کرده است اما چون این نقد به جای خود بود این معانی به ذیل فصل چهارم از مقالت دوم، که در سیاست و تدبیر و تأدیب اولاد است، الحاق کرد و در صدر فصل این قدر بیفزود بعد از ذکر تأدیب اولاد، رعایت حقوق پدران و مادران، و آن سطرها اینست که در آخر این فصل می نویسند.
شماره ۳۹۷ - پری رخان که سرم خاک راه ایشانست
پری رخان که سرم خاک راه ایشانست ترانه های کودکانه : بخش اول
کوچولو می خواد بخوابه
کوچولو می خواد بخوابه انوری : رباعیات
رباعی ۲۶۳ - از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش
از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۲۹ - ای در طواف ماه تو ماه و سپهر مشتری
ای در طَوافِ ماهِ تو ماه و سِپِهرْ مُشتری نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۷۹ - شانه هر دم که بر آنکاکل مشگین گذرد
شانه هر دم که بر آنکاکل مشگین گذرد سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۰۵ - دلبرا حسن رخت می‌ندهد دستوری
دلبرا حسن رخت می‌ندهد دستوری عطار نیشابوری : نزهت الاحباب
دیباچه
حمد وافر و ثنای متکاثره آفریدگاری را که نوع انسان را بر دیگر حیوانات مرتبت نطق تفضیل کرامت فرموده و زبان ایشان را در قفس دهان عندلیب آسا بگفتار درآورد و آخشیجانرا که ضد یکدیگرند در یک وجود با هم صلح داد جل جلاله و عم نواله و صلوات بیحد و تحیات بی حد از حضرت ربوبیت بروح مطهر و روضهٔ مقدسهٔ معنبر سید کاینات و خلاصهٔ موجودات محمد مصطفی علیه افضل الصلوات و اکمل التحیات و بر اولاد واحباب او باد. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۸ - از دستبرد ناله آتش زبان من
از دستبرد ناله آتش زبان من فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۶۶ - ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی
ای آنکه به هرزه راه شک می‌پویی نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۲۵ - یارب آن سرو که پرورده ای از اشک منش
یارب آن سرو که پرورده ای از اشک منش کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۱ - ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده
ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۸۴ - چو نام تو در نامه ای دیده ام
چو نام تو در نامه ای دیده ام امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۹۳ - دل آسوده دگر حال پریشان دگر است
دل آسوده دگر حال پریشان دگر است سعیدا : غزلیات
شماره ۳۲۴ - دیدم به چشم سر، که سکندر نشسته بود
دیدم به چشم سر، که سکندر نشسته بود انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۱ - مدح صدر تاج‌الدین ابراهیم
اختیار ملوک هفت اقلیم مولوی : غزلیات
غزل ۹۹ - دلارام نهان گشته ز غوغا
دلارامِ نَهان گشته زِ غوغا اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - مدح
بخدائی که نفس قدرت او اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۵۵ - از کتم عدم چون که برون افتادم
از کتم عدم چون که برون افتادم کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۴ - داری سرعیش از در سودا درشو
داری سرعیش از در سودا درشو خواجه نصیرالدین طوسی : مقالت دوم در تدبیر منازل
فصلی که بعد از تألیف کتاب بدان الحاق کرده شد
در شهور سنه ثلث و ستین و ستمایه، که بعد از تحریر این کتاب بود به مدت سی سال، از حضرت پادشاه پادشاهان جهان، خلد ملکه، یکی از بزرگان جهان که در اکثر فنون فضائل بر سر آمده اهل عالم است، و آن مخدوم معظم ملک الامراء فی العالم جلال الدوله والدین مفخر جهان عبد العزیز، اعز الله انصاره و ادام جلاله، است، به این دیار رسید و این کتاب را به مطالعه همایون خود مشرف گردانید، فرمود که: در اثنای ذکر فضائلی که در این کتاب موجود است ذکر فضیلتی بس بزرگ مفقود است، و آن رعایت حق پدر و مادر است که تالی عبادت خالق است، چنانکه فرموده است، عز من قائل: و قضی ربک ألا تعبدوا إلا إیاه و بالوالدین احسانا، بایستی که در حث بر این فضیلت و زجر از رذیلتی که مقابل آنست، یعنی عقوق، هم اشارتی رفته بودی. محرر این کتاب هر چند به هر موضع ذکر این معنی به طریق تلویح و تعریض ایراد کرده است اما چون این نقد به جای خود بود این معانی به ذیل فصل چهارم از مقالت دوم، که در سیاست و تدبیر و تأدیب اولاد است، الحاق کرد و در صدر فصل این قدر بیفزود بعد از ذکر تأدیب اولاد، رعایت حقوق پدران و مادران، و آن سطرها اینست که در آخر این فصل می نویسند.