تعداد رسانه های این بخش

۱۳۲۶

بخش ۱۲۲ - در بیان فضیلت احتما و جوع > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۲۱ - غالب شدن مکر روبه بر استعصام خر > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۹ - دانستن شیخ ضمیر سایل را بی گفتن و دانستن قدر وام وام‌داران بی گفتن کی نشان آن باشد کی اخرج به صفاتی الی خلقی > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۸ - اشارت آمدن از غیب به شیخ کی این دو سال به فرمان ما بستدی و بدادی بعد ازین بده و مستان دست در زیر حصیر می‌کن کی آن را چون انبان بوهریره کردیم در حق تو هر چه خواهی بیابی تا یقین شود عالمیان را کی ورای این عالمیست کی خاک به کف گیری زر شود مرده درو آید زنده شود نحس اکبر در وی آید سعد اکبر شود کفر درو آید ایمان گردد زهر درو آید تریاق شود نه داخل این عالمست و نه خارج این عالم نه تحت و نه فوق نه متصل نه منفصل بی‌چون و بی چگونه هر دم ازو هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود چنانک صنعت دست با صورت دست و غمزهٔ چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان نه داخلست و نه خارج او نه متصل و نه منفصل والعاقل تکفیه الاشارة > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۷ - گریان شدن امیر از نصیحت شیخ و عکس صدق او و ایثار کردن مخزن بعد از آن گستاخی و استعصام شیخ و قبول ناکردن و گفتن کی من بی‌اشارت نیارم تصرفی کردن > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۶ - رفتن این شیخ در خانهٔ امیری بهر کدیه روزی چهار بار به زنبیل به اشارت غیب و عتاب کردن امیر او را بدان وقاحت و عذر گفتن او امیر را > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۵ - در معنی لولاک لما خلقت الافلاک > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۱۱۳ - حکایت شیخ محمد سررزی غزنوی قدس الله سره > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی