مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۵ - آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۸۱ - قد تو سرو چمن را پیاده می داند
قد تو سرو چمن را پیاده می داند مولوی : رباعیات
رباعی ۲۵۵ - بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست
بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست مولوی : رباعیات
رباعی ۶۴۴ - چون نیستی تو محض اقرار بود
چون نیستی تو محض اقرار بود عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۷۵ - چون شمع دمی نبود خشنود از خویش
چون شمع دمی نبود خشنود از خویش ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۴ - آغاز داستان رام و سیتا
شکر گفتار این شیرین فسانه حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۲ - دم سردی زاهدان کافورمزاج
دم سردی زاهدان کافورمزاج حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۳۰ - عشق با هر کس که گردد هم نشین
عشق با هر کس که گردد هم نشین مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۵۸ - عاشقم از عاشقان نگریختم
عاشقم از عاشقانْ نَگْریختَم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۷۷ - مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی
مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۱۳ - یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است
یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۴۳ - پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی ها
پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی ها انوری : غزلیات
غزل ۹۳ - درد تو صدهزار جان ارزد
درد تو صدهزار جان ارزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸ - ساقی بده آن جوهر یاقوت نسب را
ساقی بده آن جوهر یاقوت نسب را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۶۶ - غافلی چند که نقش حق وباطل بستند
غافلی چند که نقش حق وباطل بستند صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۱۸ - ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم
ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۷۱ - آمدم طرح بهار تازهای انشا کنم
آمدم طرح بهار تازهای انشا کنم خاقانی : رباعیات
شماره ۱۷۳ - گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر
گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۳۸ - نام ترا شنیدن، چون آرزوی جانست
نام ترا شنیدن، چون آرزوی جانست خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۲۹ - الهی هر چند از بد سزای خویش بدردم لیکن از مفلس نوازی تتو شادم. خداوندا من قدرو ش
الهی هر چند از بد سزای خویش بدردم لیکن از مفلس نوازی تتو شادم. خداوندا من قدرو شان تو را ندارم و سزای تو را نا توانم و در بیچارگی خود سر گردانم و روز بروز بر زیانم. خدایا من کیستم که بر درگاه تو زارم یا قصهٔ درد خود بتو پردازم
رباعی ۱۳۵ - آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۸۱ - قد تو سرو چمن را پیاده می داند
قد تو سرو چمن را پیاده می داند مولوی : رباعیات
رباعی ۲۵۵ - بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست
بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست مولوی : رباعیات
رباعی ۶۴۴ - چون نیستی تو محض اقرار بود
چون نیستی تو محض اقرار بود عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۷۵ - چون شمع دمی نبود خشنود از خویش
چون شمع دمی نبود خشنود از خویش ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۴ - آغاز داستان رام و سیتا
شکر گفتار این شیرین فسانه حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۲ - دم سردی زاهدان کافورمزاج
دم سردی زاهدان کافورمزاج حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۳۰ - عشق با هر کس که گردد هم نشین
عشق با هر کس که گردد هم نشین مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۵۸ - عاشقم از عاشقان نگریختم
عاشقم از عاشقانْ نَگْریختَم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۷۷ - مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی
مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۴۱۳ - یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است
یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۴۳ - پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی ها
پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی ها انوری : غزلیات
غزل ۹۳ - درد تو صدهزار جان ارزد
درد تو صدهزار جان ارزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸ - ساقی بده آن جوهر یاقوت نسب را
ساقی بده آن جوهر یاقوت نسب را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۶۶ - غافلی چند که نقش حق وباطل بستند
غافلی چند که نقش حق وباطل بستند صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۱۸ - ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم
ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۷۱ - آمدم طرح بهار تازهای انشا کنم
آمدم طرح بهار تازهای انشا کنم خاقانی : رباعیات
شماره ۱۷۳ - گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر
گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۳۸ - نام ترا شنیدن، چون آرزوی جانست
نام ترا شنیدن، چون آرزوی جانست خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۲۹ - الهی هر چند از بد سزای خویش بدردم لیکن از مفلس نوازی تتو شادم. خداوندا من قدرو ش
الهی هر چند از بد سزای خویش بدردم لیکن از مفلس نوازی تتو شادم. خداوندا من قدرو شان تو را ندارم و سزای تو را نا توانم و در بیچارگی خود سر گردانم و روز بروز بر زیانم. خدایا من کیستم که بر درگاه تو زارم یا قصهٔ درد خود بتو پردازم
