خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه به توصیف عشق و دلدادگی شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر از سایه و زلف معشوق به عنوان جایگاه و بند دل دیوانه‌اش یاد می‌کند و با تشبیه شمع و پروانه، عشق خود را برجسته می‌سازد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعاره‌های شعری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با احساسات و زیبایی‌های ادبی آن ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۳۵ - آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است ۱
هر گوشه یکی شمع و دو سه پروانه است
اما نه چو شمع که پروانهٔ ما است ۲
وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است ۱
هر گوشه یکی شمع و دو سه پروانه است
اما نه چو شمع که پروانهٔ ما است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - آن روی ترش نیست چنینش فعل است
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - آن شاه که خاک پای او تاج سر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
