امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۴۱ - گر مرا هیچ مرادی پس ازین پیش آمد
گر مرا هیچ مرادی پس ازین پیش آمد
فردوسی : فردوسی
هجونامه (منتسب)
نظامی عروضی در کتاب چهارمقاله آورده که چون فردوسی از ناچیزی صلهٔ سلطان محمود غزنوی رنجید از غزنه گریخت و به طبرستان نزد سپهبد شهریار از آل باوند رفت و محمود را هجا گفت. اما به خواست سپهبد آن هجونامه را نابود کرد و تنها شش بیت از آن باقی ماند که نظامی عروضی آن را در چهارمقاله نقل کرده است.
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۷۸ - عاقل که جز اقدام لزومی نکند
عاقل که جز اقدام لزومی نکند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۶۷ - از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد
از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد
نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۹۵ - از نصیحت برفروزد روی تو
از نصیحت برفروزد روی تو
سعدی : غزلیات
غزل ۳۳۲ - هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش
هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش
اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۸۸ - در عشق تو دل را نبود هیچ فتور
در عشق تو دل را نبود هیچ فتور
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۹۷ - زیبا صنما ز بی قراران توایم
زیبا صنما ز بی قراران توایم
قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۱۱۳ - بسا مزور و صوفی‌نمای ازرق‌پوش
بسا مزور و صوفی‌نمای ازرق‌پوش
سعدی : غزلیات
غزل ۱۲ - دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را
دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را
ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۱۰ - مطایبه
دریغ آن ناصرالدین شاه و استبداد دورانش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۴۰ - ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم
ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - چشم تو که داشت خواب بسیار
چشم تو که داشت خواب بسیار
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۹۳ - در مهد هوی غنوده‌ای معذوری
در مهد هوی غنوده‌ای معذوری
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۸ - از خط فروغ روی تو پنهان کجا شود
از خط فروغ روی تو پنهان کجا شود
سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۵۳ - چون ز بد گوی من سخن شنوی
چون ز بد گوی من سخن شنوی
سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۷۶ - سؤال
دگر گفتش که عالم را و آدم
عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۴۸ - گاهی سخنم به صد جنون بنویسند
گاهی سخنم به صد جنون بنویسند
انوری : رباعیات
رباعی ۸۲ - با دل گفتم که آن بتم دوش نهفت
با دل گفتم که آن بتم دوش نهفت
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۳۴ - شاها ز غمت زمانه چون دلتنگیست
شاها ز غمت زمانه چون دلتنگیست