ز بس خاک خورده است خون عزیزان به هرجاکه ناخن زنی خون برآید
نمایش گوهر
همان به بد و نیک مردم نگویی که بد را بدی بس، نکو را نکویی
نمایش گوهر
شیرمَردا تو چه تَرسی زِ سگِ لاغَرِشان؟ بَرکَش آن تیغِ چو پولاد و بِزَن بر سَرِشان
نمایش گوهر
یوسف ما ز تهیدستی خلق آگاه است به چه امید به بازار رساند خود را؟
نمایش گوهر
خلقی از گفتار بی کردار من هشیار شد گر چه خود در خواب ماندم عالمی بیدار شد
نمایش گوهر
فدای عشق که درهم شکست شیشه ما شکستنی که به از صد هزار پیوند است
نمایش گوهر
از دیدن رخت نشود سیر چشم من باشد اگر به صورت من صدهزار، چشم
نمایش گوهر
حیف است که از رهگذر کوی تو گردی برخیزد و جز دیده بود جای نشستش
نمایش گوهر
آنکه از آب حیات آزرده می گردد تنش کی توان دیدن به روز جنگ غرق آهنش؟
نمایش گوهر