اُخْرُجْ عَنِ الْمَکانِ، یا صارِمَ الزَّمانِ
وَاسْبَحْ سَباحَ حُوتٍ فی قُلْزُمِ الْمَعانی
لا تَبْغِ اِتِّصالًا فَالْوَصْلُ نَعتُ جِسْمٍ
اِنّی اَریٰ دُنُوًّا اَنّیٰ مِنَ التَّدانی
اَلْعَبْدُ لَیْسَ یَرْضیٰ فی رِقِّهِ شَریکًا
فَالرَّبُ کَیْفَ یَرْضیٰ فی مُلْکِهِ بِثانی
هَلْ عاشِقٌ تَصَدّیٰ مَعْشُوقَتَیْنِ جَمْعًا
اِعْشَقْ فَاِنَّ فیهِ تَخْلیصَ کُلِّ عانی
اَلْعِشْقُ نُورُ روحی صُبْحُ الْهَویٰ صَبُوحی
اُمنیَّةٌ وَ فیهِ مَجْمُوعَةُ الْاَمانی
مَاالْعِشْقُ یا مُعَنّا یَتْرُکْ اَنا وَ اِنّا
تَفْنیٰ عَنِ الْمَدارِک فی خالِقِ الْحِسانِ
هٰذَاالصُّدودُ خانی وَ النّارُ فی جَنانی
یَزْدادُ کُلَّ یَوْمٍ عِشْقی بِلا تَوانی
قَلْبی عَلَیْکَ یَحْرِصْ یا رَبِّ لا تُخَلِّصْ
یارَبِّ زِدْ وُقودًا سُبْحانَ مَنْ یَرانی
سُبْحانَ مَنْ یَرانی سُبْحانَ مَنْ رَعانی
سُبْحانَ مَنْ دَعانی مِنْ غَیْرِ اِمْتِحانِ
اُسْکُتْ فَلَوْنُ خَدّی اَوْ دَمْعَتی تُؤَدّی
عِشْقًا بِهِ تَعالیٰ عَنْ صَفْوَةِ الْمَعانی

خدای ساخته گنجینه گهر ما را
نموده مظهر خود پای تا بسر ما را
کمال عزت ما بین که حق بحد کمال
چو خواست جلوه کند ساخت جلوه گر ما را
برای اینکه کند خویش جلوه در انظار
بداد جلوه در انظار یکدگر ما را
ز عرش و فرش دل ما گزید مسکن خویش
نهاد تاج کرامت از آن بسر ما را
ز وصل خویش بشارت میان جن و ملک
به ما بداد و از آن نام شد بشر ما را
ز بر و بحر کند تا که صنع خود ظاهر
نمود کاشف اسرار بحر و بر ما را
ز خشک و تر همه اشیا طفیل خلقت ماست
بود تصرف از این رو بخشک و تر ما را
بسا خواص ز حکمت نهاده در اشیاء
ز حل و عقد همه کرده با خبر ما را
ز ما پدید شود تا که قدرتش داده است
به دست رشتهٔ هر صنعت و هنر ما را
برای ماست جهان ما برای طاعت حق
نکرده خلعت هستی عبث ببر ما را
چراغ عقل بما داده تا که پرتو آن
ببخشد آگهی از راه خیر و شر ما را
چو روی اصل محبت نموده خلقت ما
برخ گشوده هم از عشق خویش در ما را
عجب که خوانده شب و روز پنج ره بحضور
ز لطف و رحمت بیرون ز حد و مر ما را
صغیر دارد از او مسئلت که خود گردد
به راه بندگی خویش راهبر ما را

و من خطبة له عليه‌السلام في تمجيد اللّه و تعظيمه اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلْعَلِيِّ عَنْ شَبَهِ اَلْمَخْلُوقِينَ اَلْغَالِبِ لِمَقَالِ اَلْوَاصِفِينَ اَلظَّاهِرِ بِعَجَائِبِ تَدْبِيرِهِ لِلنَّاظِرِينَ وَ اَلْبَاطِنِ بِجَلاَلِ عِزَّتِهِ عَنْ فِكْرِ اَلْمُتَوَهِّمِينَ
اَلْعَالِمِ بِلاَ اِكْتِسَابٍ وَ لاَ اِزْدِيَادٍ وَ لاَ عِلْمٍ مُسْتَفَادٍ اَلْمُقَدِّرِ لِجَمِيعِ اَلْأُمُورِ بِلاَ رَوِيَّةٍ وَ لاَ ضَمِيرٍ
اَلَّذِي لاَ تَغْشَاهُ اَلظُّلَمُ وَ لاَ يَسْتَضِيءُ بِالْأَنْوَارِ وَ لاَ يَرْهَقُهُ لَيْلٌ وَ لاَ يَجْرِي عَلَيْهِ نَهَارٌ لَيْسَ إِدْرَاكُهُ بِالْإِبْصَارِ وَ لاَ عِلْمُهُ بِالْإِخْبَارِ
و منها في ذكر النبي صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم أَرْسَلَهُ بِالضِّيَاءِ وَ قَدَّمَهُ فِي الاِصْطِفَاءِ فَرَتَقَ بِهِ اَلْمَفَاتِقَ وَ سَاوَرَ بِهِ اَلْمُغَالِبَ وَ ذَلَّلَ بِهِ اَلصُّعُوبَةَ وَ سَهَّلَ بِهِ اَلْحُزُونَةَ حَتَّى سَرَّحَ اَلضَّلاَلَ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمَالٍ