ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۹۸ - ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
ای چنبر گردنده بدین گوی مدور ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۶۹ - تسلیم شهر و زنهار دادن کوش سپاه قراطوس را
بترسید مردم ز پیغام اوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۲ - آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج
آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۸ - عشقم که بهر رگم غمی پیوندست
عشقم که بهر رگم غمی پیوندست اقبال لاهوری : پیام مشرق
تهذیب
انسان که رخ ز غازهٔ تهذیب بر فروخت عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۶۷ - ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد
ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۲۲ - ای برادر بشنو از من پند اگر فرزانه ای
ای برادر بشنو از من پند اگر فرزانه ای نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۰۹ - این که دل نامند چون حرزم حمایل کرده اند
این که دل نامند چون حرزم حمایل کرده اند ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۱۳ - عزیزی گفت با من دوش کای سلطان سوداگر
عزیزی گفت با من دوش کای سلطان سوداگر محمد بن منور : منقولات
شماره ۴۶ - درویشی از شیخ سؤال کرد کی اورا از کجا طلبیم؟ گفت کجاش جستی که نیافتی؟ اگر قدمی ا
درویشی از شیخ سؤال کرد کی اورا از کجا طلبیم؟ گفت کجاش جستی که نیافتی؟ اگر قدمی از صدق در راه طلب نهی در هرچ نگری او را بینی. واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۶۰ - تاریخ مجموعه یی
مرآت جمال نیکمردان است این؟ طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۵۵ - کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟
کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - چه بادست اینکه میآید که بوی یار ما دارد
چه بادست اینکه میآید که بوی یار ما دارد رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۱ - بود اگر با قد موزون آفتاب
بود اگر با قد موزون آفتاب سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۱۶ - من کیستم ای نگار چالاک
من کیستم ای نگار چالاک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۹۰ - سخن تانگردد چو موی میانش
سخن تانگردد چو موی میانش رشیدالدین میبدی : ۱۴- سورة ابراهیم- مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سورة ابراهیم مکّى است مگر دو آیت: «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ بَدَّلُوا...» صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹ - بر آن سرم که نهم سر به پای جانان را
بر آن سرم که نهم سر به پای جانان را امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۷۱ - هوس دارم پس از مردن قد سرو روان یعنی
هوس دارم پس از مردن قد سرو روان یعنی مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۳۶ - ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی
ای مونِسِ ما خواجه ابوبکرِ رَبابی
قصیده ۹۸ - ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
ای چنبر گردنده بدین گوی مدور ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۶۹ - تسلیم شهر و زنهار دادن کوش سپاه قراطوس را
بترسید مردم ز پیغام اوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۷۲ - آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج
آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۸ - عشقم که بهر رگم غمی پیوندست
عشقم که بهر رگم غمی پیوندست اقبال لاهوری : پیام مشرق
تهذیب
انسان که رخ ز غازهٔ تهذیب بر فروخت عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۶۷ - ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد
ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۲۲ - ای برادر بشنو از من پند اگر فرزانه ای
ای برادر بشنو از من پند اگر فرزانه ای نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۰۹ - این که دل نامند چون حرزم حمایل کرده اند
این که دل نامند چون حرزم حمایل کرده اند ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۱۳ - عزیزی گفت با من دوش کای سلطان سوداگر
عزیزی گفت با من دوش کای سلطان سوداگر محمد بن منور : منقولات
شماره ۴۶ - درویشی از شیخ سؤال کرد کی اورا از کجا طلبیم؟ گفت کجاش جستی که نیافتی؟ اگر قدمی ا
درویشی از شیخ سؤال کرد کی اورا از کجا طلبیم؟ گفت کجاش جستی که نیافتی؟ اگر قدمی از صدق در راه طلب نهی در هرچ نگری او را بینی. واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۶۰ - تاریخ مجموعه یی
مرآت جمال نیکمردان است این؟ طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۵۵ - کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟
کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟ خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - چه بادست اینکه میآید که بوی یار ما دارد
چه بادست اینکه میآید که بوی یار ما دارد رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۱ - بود اگر با قد موزون آفتاب
بود اگر با قد موزون آفتاب سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۱۶ - من کیستم ای نگار چالاک
من کیستم ای نگار چالاک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۹۰ - سخن تانگردد چو موی میانش
سخن تانگردد چو موی میانش رشیدالدین میبدی : ۱۴- سورة ابراهیم- مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سورة ابراهیم مکّى است مگر دو آیت: «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ بَدَّلُوا...» صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹ - بر آن سرم که نهم سر به پای جانان را
بر آن سرم که نهم سر به پای جانان را امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۷۱ - هوس دارم پس از مردن قد سرو روان یعنی
هوس دارم پس از مردن قد سرو روان یعنی مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۳۶ - ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی
ای مونِسِ ما خواجه ابوبکرِ رَبابی