خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی مانند آفتاب، ماه، کوه عشق و دشت شوق، به توصیف معشوق و احساسات خود می‌پردازد. او معشوق را با عناصر طبیعی مانند آفتاب و ماه مقایسه می‌کند و زیبایی‌های او را برمی‌شمرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.
شماره ۲۱ - بود اگر با قد موزون آفتاب
بود اگر با قد موزون آفتاب
چون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب ۱
ز آفتابی ماه من افزون بحسن
آنقدر کز ماه افزون آفتاب ۲
کوه عشقت راست فرهاد آسمان
دشت شوقت راست مجنون آفتاب ۳
در چمن سروی و در گلزار، گل
بر فلک ماهی، به گردون آفتاب ۴
چون تو بود ای ماه از تو روی زرد
چون تو بود ای از تو دل خون آفتاب ۵
داشت گر این طره ی شبرنگ، ماه
داشت گر این لعل میگون آفتاب ۶
روی چون ماه تو در چشم رفیق
می نماید چون به جیحون آفتاب ۷
چون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب ۱
ز آفتابی ماه من افزون بحسن
آنقدر کز ماه افزون آفتاب ۲
کوه عشقت راست فرهاد آسمان
دشت شوقت راست مجنون آفتاب ۳
در چمن سروی و در گلزار، گل
بر فلک ماهی، به گردون آفتاب ۴
چون تو بود ای ماه از تو روی زرد
چون تو بود ای از تو دل خون آفتاب ۵
داشت گر این طره ی شبرنگ، ماه
داشت گر این لعل میگون آفتاب ۶
روی چون ماه تو در چشم رفیق
می نماید چون به جیحون آفتاب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - ای به زیبائی رخت چون آفتاب
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - گر نیست به یاران ز وفا یار، مصاحب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
