نسیمی : رباعیات
شماره ۵۴ - از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال
از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۴۰ - گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی
گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۰۷۳ - از بس که بی‌گمان به در دل رسیده‌ام
از بس که بی‌گمان به در دل رسیده‌ام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۹۳ - شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من
شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۹۷ - هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم
هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونست
یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۷۱ - از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آرد
از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آرد اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴ - ای دل تو به نور حق مجازی نرسی
ای دل تو به نور حق مجازی نرسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۰۲ - چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد
چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد ادیب صابر : قصاید
شماره ۹ - مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب
مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۷۹ - اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنی
اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۷۰ - با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسرا
با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسرا سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸ - رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان
رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان. مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۷ - شبی بر بام ای ماه بلند اختر نمی‌آئی
شبی بر بام ای ماه بلند اختر نمی‌آئی سعدی : رباعیات
رباعی ۴۱ - ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد
ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۰
گاه را مکوش. ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۷۰ - بدخواه تو صد بلا کشیده چو قلم
بدخواه تو صد بلا کشیده چو قلم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰۳ - آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است
آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۳۷ - باز بهر جان ما را ناز در سر می کنی
باز بهر جان ما را ناز در سر می کنی جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۲۵ - خردنامه بقراط
ز هر تار حکمت که او تافته ست
شماره ۵۴ - از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال
از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۴۰ - گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی
گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۰۷۳ - از بس که بی‌گمان به در دل رسیده‌ام
از بس که بی‌گمان به در دل رسیده‌ام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۹۳ - شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من
شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۳۹۷ - هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم
هر شب به کوی وصل تو دزدیده ره کنیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونست
یا رب، اندر دل خاک آن گل خندان چونست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۷۱ - از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آرد
از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آرد اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴ - ای دل تو به نور حق مجازی نرسی
ای دل تو به نور حق مجازی نرسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۰۲ - چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد
چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد ادیب صابر : قصاید
شماره ۹ - مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب
مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۷۹ - اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنی
اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۷۰ - با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسرا
با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسرا سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۸ - رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان
رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان. مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۷ - شبی بر بام ای ماه بلند اختر نمی‌آئی
شبی بر بام ای ماه بلند اختر نمی‌آئی سعدی : رباعیات
رباعی ۴۱ - ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد
ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳۰
گاه را مکوش. ابن حسام خوسفی : رباعیات
رباعی ۷۰ - بدخواه تو صد بلا کشیده چو قلم
بدخواه تو صد بلا کشیده چو قلم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰۳ - آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است
آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۳۷ - باز بهر جان ما را ناز در سر می کنی
باز بهر جان ما را ناز در سر می کنی جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۲۵ - خردنامه بقراط
ز هر تار حکمت که او تافته ست