تعداد رسانه های این بخش

۱۶۲۴

غزل ۲۹۷۳ - ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌یی > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
بخش ۸۷ - در بیان کسی کی سخنی گوید کی حال او مناسب آن سخن و آن دعوی نباشد چنان که کفره و لن سالتهم من خلق السموات والارض لیقولن الله خدمت بت سنگین کردن و جان و زر فدای او کردن چه مناسب باشد با جانی کی داند کی خالق سموات و ارض و خلایق الهیست سمیعی بصیری حاضری مراقبی مستولی غیوری الی آخره > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۸۶ - حکایت در تقریر این سخن کی چندین گاه گفت ذکر را آزمودیم مدتی صبر و خاموشی را بیازماییم > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۸۵ - تعجیل فرمودن پادشاه ایاز را کی زود این حکم را به فیصل رسان و منتظر مدار و ایام بیننا مگو کی الانتظار موت الاحمر و جواب گفتن ایاز شاه را > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۸۴ - فرمودن شاه ایاز را کی اختیار کن از عفو و مکافات کی از عدل و لطف هر چه کنی اینجا صوابست و در هر یکی مصلحتهاست کی در عدل هزار لطف هست درج و لکم فی القصاص حیوة آنکس کی کراهت می‌دارد قصاص را درین یک حیات قاتل نظر می‌کند و در صد هزار حیات کی معصوم و محقون خواهند شدن در حصن بیم سیاست نمی‌نگرد > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
بخش ۳۸ - به سخن آمدن طفل درمیان آتش و تحریض کردن خلق را در افتادن بتش > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
بخش ۳۹ - کژ ماندن دهان آن مرد کی نام محمد را صلی‌الله علیه و سلم بتسخر خواند > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
غزل ۹۳۶ - مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند؟ > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
غزل ۹۳۵ - مکن مکن که پشیمان شوی و بد باشد > مولوی
خوانش
فاطمه زندی