خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف زیبایی‌های طبیعت و مقایسه آن با عرفان و عشق الهی می‌پردازد. گلها و بلبلان نماد زیبایی و شادی هستند، در حالی که عارفان و درویشان با عشق به معشوق حقیقی (خداوند) آراسته شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶۹ - گلبنان انجمن خاص بیاراسته اند
گلبنان انجمن خاص بیاراسته اند
بلبلان خوش بنوا سنجی برخاسته اند ۱
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهار
غازه کردند رخ خویش و خود آراسته اند ۲
لیک گلچهره بتان در همه فصل و همه وقت
آنچنانند نه خود یک سر مو کاسته اند ۳
عارفانی که بگل نغمه چو بلبل سنجند
گلبننانند که از گلبن دل خاسته اند ۴
همه درویش تو آشفته صفت ای مولا
کسوت مهر تو بر خویش به پیراسته اند ۵
بلبلان خوش بنوا سنجی برخاسته اند ۱
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهار
غازه کردند رخ خویش و خود آراسته اند ۲
لیک گلچهره بتان در همه فصل و همه وقت
آنچنانند نه خود یک سر مو کاسته اند ۳
عارفانی که بگل نغمه چو بلبل سنجند
گلبننانند که از گلبن دل خاسته اند ۴
همه درویش تو آشفته صفت ای مولا
کسوت مهر تو بر خویش به پیراسته اند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۸ - عید است مطرب را بگو چنگی به مزمر برکشد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۰ - گرجان نبود زنده بجانانه توان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
