شماره ۱۹۵ - تو را که سینه زسیم است دل چرا سنگست

تو را که سینه زسیم است دل چرا سنگست
زسیم و سنگ تفاوت هزار فرسنگست ۱

زخیل عشق هزیمت نمود لشکر عقل
که آبگینه بود عقل و عشق چون سنگست ۲

بریز بر سر میدان عشق خون مرا
که زنده آمدن از رزم نیکوان ننگست ۳

دگرنه چشم بمطرب کنم نه گوش بچنگ
مرا که طره چون چگ یار در چنگست ۴

بود زنائی و چنگی سماع و وجد خواص
گمان عام که این ناله از نی و چنگست ۵

گرفته تیر و کمان چشمت از چه بر سر چنگ
اگر نه با دل عشاق بر سر جنگست ۶

ببوسه ای زدهان تو دل شده قانع
بلی معیشت عاشق بعهد تو تنگست ۷

سرشت ما زولای علی است آشفته
چنانکه لاله بسرخی سرشه خود رنگست ۸

کشید تیغ زابرو دو ترک خونریزت
بگو بقتل که ات ای نگار آهنگست ۹