شماره ۳۵۶ - تا کی ای شوخ به هر بیخبری می سازی

تا کی ای شوخ به هر بیخبری می سازی
خاک کوی تو منم گر گذری می سازی ۱

این هم از آتش سودای تو داغ دگر است
که مرا سوختی و با دگری می سازی ۲

روشن است این که مرا شمع صفت می سوزی
تو به هرکس که قضا را قدری می سازی ۳

زلف از چهره برافکندی و معلومم شد
که شب تیره دلان را سحری می سازی ۴

گفته ای بنده خیالی هم از اهل نظر است
بندهٔ مخلص خود را نظری می سازی ۵