خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق و تأثیرات عاطفی آن بر خود اشاره میکند. از جمله توصیف جفاهای معشوق به عنوان نیکو، مقایسهی لطافت دهان معشوق با چشمهی خضر، و اشاره به جستجوی دل برای دهان معشوق.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعری دارد.
شماره ۲۴۵ - هر جفایی که کند روی تو نیکو باشد
هر جفایی که کند روی تو نیکو باشد
خاصّه وقتی که خطت بر طرف او باشد ۱
گر به چینِ شکن زلف تو از خوش نفسی
دم دعوی بزند مشک سیه رو باشد ۲
در لطافت به دهان تو کند نسبت خویش
چشمهٔ خضر به شرطی که سخنگو باشد ۳
باشد از سرّ عدم پیرِ خرد را خبری
خبری ز آن دهنش گر سر یک مو باشد ۴
گر بجوید دهنت دل ز خیالی چه عجب
ز آن دهن هیچ عجب نیست که دلجو باشد ۵
خاصّه وقتی که خطت بر طرف او باشد ۱
گر به چینِ شکن زلف تو از خوش نفسی
دم دعوی بزند مشک سیه رو باشد ۲
در لطافت به دهان تو کند نسبت خویش
چشمهٔ خضر به شرطی که سخنگو باشد ۳
باشد از سرّ عدم پیرِ خرد را خبری
خبری ز آن دهنش گر سر یک مو باشد ۴
گر بجوید دهنت دل ز خیالی چه عجب
ز آن دهن هیچ عجب نیست که دلجو باشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - واقف از جام می لعل تو مدهوشانند
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - هر خطایی که سزاوار عتابی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.